De ‘Ondergewaardeerde 30’ is onze non-hitlijst en wordt samengesteld door muzikanten en DJ’s. Liedjes die in hun oren nog steeds ondergewaardeerd zijn. Elke laatste donderdag van de maand is er een nieuwe bijdrage.
Vandaag is het precies zestig jaar geleden dat The Rolling Stones weer in Nederland speelden. Voor het eerst na het beruchte en voortijdig beëindigde concert in het Kurhaus (iets wat overigens in Engeland schering en inslag was). The Stones speelden dit keer in een veel grotere zaal, de Brabanthallen in Den Bosch. In het voorprogramma vijf (!) Nederlandse bands uit de stal van manager Jan Vis, die ook The Stones naar Nederland had gehaald: Bintangs, Outsiders, Ferraris, Peter and the Blizzards en Bumble Bees.
Slaggitarist van Bumble Bees was Joop Lelieveld. Hij weet nog dat elke band drie nummers mocht spelen én dat het ten strengste verboden was om contact te zoeken met de leden van The Stones. Joop stond voor het eerst in zo’n gigantische zaal. Slechts het publiek vooraan kon hij onderscheiden. De rest verdween in de sigarettenrook. Drie liedjes en het podium weer af. Wel mocht hij The Stones zien spelen. Horen was een stuk lastiger dankzij het gillende publiek, al werd deze zaal niet afgebroken, ondanks The Stones maar elf nummers speelden.
Bumble Bees was ontstaan uit een studentenbandje, waarin ook ene Mariska Veres zat. Zij ging andere dingen doen, dus voor haar geen Stones. Later heeft zij nog in twee andere bands met Joop gezeten, die ondertussen ook toerde in Finland en Engeland. Daar speelde hij, ook met Bumble Bees, avond aan avond met The Troggs; een uur op, een uur af. Later deelde hij ook het podium met The Hollies en The Fortunes. Bumble Bees speelden een mix van eigen liedjes en covers van Amerikaanse bands als The Byrds en The Beach Boys.
Vanaf 1972 stapte hij, na in verschillende andere bands te hebben gezeten, uit de professionele muziek. Dit vanwege niet nagekomen beloftes en de financiële onzekerheid, wel bleef hij naast zijn werk altijd spelen. Ook nu, op 82-jarige leeftijd, zit Joop nog in drie bandjes en treedt hij regelmatig op. Omdat er weinig zijn die kunnen zeggen dat ze op hetzelfde podium stonden als The Stones, vroegen wij Joop naar zijn meest ondergewaardeerde liedje.
Het meest ondergewaardeerde liedje ooit volgens Joop Lelieveld (Bumble Bees): Marvin, Welch & Farrar – Faithful (1971)
Eind jaren vijftig speelde ik nog geen gitaar maar luisterde wel heel veel naar de popmuziek uit Amerika. Ineens kwam het dichterbij want vanuit Engeland kwam Cliff Richard opzetten. Ik werd enthousiast van het geluid van The Shadows, een van de redenen waardoor ik gitaar ging spelen.
Hank B. Marvin was en is een gitarist met een fantastisch mooi geluid en iemand die vrijwel altijd foutloos speelde. Bruce Welch, de begeleidingsgitarist, idem dito. Dat The Shadows ook konden zingen was mij in die beginperiode niet opgevallen want zij deden slechts het achtergrondkoortje bij Cliff.
Toen ik jaren later het nummer Faithful hoorde was ik nieuwsgierig wie dat zongen. Wie Farrar was wist ik niet maar de andere twee namen, Marvin en Welch, zeiden me genoeg. Ze hebben in deze samenstelling eigenlijk te weinig mooie dingen gemaakt, want zouden moeiteloos hebben kunnen wedijveren qua zang met groepen als Crosby Stills & Nash en The Beach Boys. Vandaar mag Faithful van mij in de lijst.
Van mij mogen Boss Capone & Patsy eruit. Hun nummer spreekt me het minst aan.
*Cursief = niet op Spotify
De huidige Ondergewaardeerde 30 is samengesteld uit bijdragen van Ferdinand Bakker, Bazz, Blaudzun, Jaap Boots, Ronny Borgsteede, Stefan Breuer, Marcus Bruystens, Johan Buurke, Dead Elvis, Seb Dokman, Tessa Douwstra, Leon Geuen, Pascal Griffioen, Lenny Helsing, Jeroen Houben, Ruud Houweling, Léon Huisman, Danique van Kesteren, Pepijn Kolsteren, Thijs Kuijken, Joop Lelieveld, Diederik Nomden, Marco Raaphorst, Hugo Remmelt, Aafke Romeijn, Ferry Roseboom, Ollie Schmitz, Martje Schoemaker, Arjan Snijders, Ilona Stoker, Rick Treffers, Peter Visser en Rob Wijtman.