Social
  • RSS feed
  • Twitter
  • Facebook
 

Jules de Corte – Het Feest Dat Nooit Gevierd Werd


Jules de Corte – Het Feest Dat Nooit Gevierd Werd

De zomer van 2020 is anders dan alle voorafgaande (en hopelijk alle toekomstige). Reizen kan slechts beperkt en vakantie vieren kan uitsluitend met enige restricties. Nederland is weer ‘hot’ en naar alle waarschijnlijkheid ook de temperatuur in de maanden juli en augustus. Daarom hebben we dit jaar voor het thema Oost West Thuis Best gekozen en bloggen we elke dag over een ondergewaardeerd lied met een knipoog naar de eigen stede of omgeving.

Het verbaast mij dat wanneer er over woordkunstenaars gesproken wordt Jules de Corte bijna altijd overgeslagen wordt. Volledig onterecht, want hij schilderde een (soms kritisch) landschap met woorden en zinnen. Altijd in Algemeen Beschaafd Nederlands, net zoals tijdgenoten Drs. P en journalist/dichter Simon Carmiggelt. Lang voordat de Top 40 uitgezonden zou worden voorzag De Corte de radioluisteraar met mooie korte muzikale verwennerijen, zoals Ik Zou Wel Eens Willen Weten, Waar Blijft De Tijd, Als Je Overmorgen Oud Bent en Koning Onbenul.

Hoewel hij aan de stad het land had
Bewoonde hij een fluttig flatje
In het drukke hart van Hollands randstad
Ter wille van een vaste baan

Het Feest Dat Nooit Gevierd Werd gaat over een burgerman die nooit iets onderneemt en een vlak leven lijdt. Ja, je leest het goed. Ik schrijf bewust lijden en niet leiden, want het mannetje had geen echt plezier in zijn leven en vergelijkbaar met dat van een plant. De dagen gleden voorbij. Hij woont in een huisje met een balkonnetje met uitzicht op de kerk. Een plek waar hij tot zijn dood zou blijven.

Een man die nooit iets avontuurde
Die ‘s avonds dutte of de krant las
Die elke droom het bos in stuurde
Tot hij geen enkele droom meer had

In deze tijden waar ouderen achter het glas verbannen worden en nog uitsluitend als kostenpost van de voortrazende (schijn)economie beschouwd worden kan het velen van ons te zijner tijd overkomen. Alhoewel, sommigen leven nu al op deze wijze. Van dag tot dag zonder uitzicht op verbetering of liefde. Wachten op de verandering die er waarschijnlijk nooit zal komen.

En toen de maat was volgemeten
Is hij gestorven op de WC

Het klinkt grappig. Overlijden met de broek op de enkels, maar hoe vaak lees je niet dat een medemens is heen gegaan en het maanden duurt voordat men er achter komt. Hoe eenzaam ben je dan in leven geweest? Deze zomer blijven veel mensen thuis, dus kijk eens naar de omgeving. Een vriendelijk woord of een korte boodschap kost niets, maar is zoveel waard.

Volg ons op Spotify:

 
 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.