Social
  • RSS feed
  • Twitter
  • Facebook
 

Ondergewaardeerde Liedjes


Poppy – Concrete

Ze omschrijft zichzelf als actrice, model, zangeres, YouTuber en religieus leider. Verder probeert ze ook mysterieus te doen over haar gender en is ze heldin van een eigen graphic novel. We hebben het over de popzangeres Poppy. Tja, het nadeel van een act als Poppy is dat het vaak erg sterk leunt op imago en mythevorming. Je vraagt je af, is het allemaal wel serieus te nemen? Maar goed, ik val ook niet onder haar YouTube doelgroep en ik ben de eerste om te bekennen dat ik wellicht allemaal niet zo snap. Maar – hé – toch schrijf ik nu over haar, want er staat in ieder geval een in mijn ogen ondergewaardeerd liedje op haar repertoire. Het liedje heet Concrete.

In de afgelopen tijd is er muzikaal wat aan het veranderen bij Poppy. Ze stapt wat af van het normale pop-idioom. Tegenwoordig laat ze steeds meer metal invloeden horen in haar muziek. In extreme mate zelfs, als je dit verrassend leuke Concrete hoort. In dit nummer laat Poppy het verder wel na om heel serieus te blijven. Het nummer knalt als het ware muzikaal en tekstueel recht door alle bochten heen, en dat is verdorie nog duizelingwekkend leuk ook.

Some people like candy
Some people like coffee
But these lifeless flavors
Don’t satisfy me
I tried to eat ice cream
I tried to drink tea
But I need that taste
Of young blood in my teeth

Concrete is een onorthodox knip-en-plak nummer van iets meer dan drie minuten. Er zijn veel meer muzikale referenties dan wat je normaal gezien in een nummer van drie minuten kwijt zou kunnen. We worden dus getrakteerd op verschillende smaken metal, met als hoogtepunt de onhippe gitaarriffs die tijdens Bill & Ted’s Excellent Journey al wat ironisch werden gebruikt. Maar er is nog heel veel meer. Na een minuut hoor je bijvoorbeeld een episch Beatles-achtig stukje als overgang. Vervolgens horen we een lieflijk god-mag-weten-wat-voor-Beach-Boys middenstuk. Waarna even verderop een korte Brian May referentie lijkt te volgen, als mijn oren me niet bedriegen tenminste. Concrete is een bombastische rapsodie van gewapend beton op de vierkante centimeter. Inderdaad, het kan niet gekker.

De act Poppy heel erg serieus nemen doe ik nog steeds niet, maar het is wel een stukje leuker geworden; scherper ook, en puntiger. Yummy, yummy, van dit soort Poppy nummers lust ik wel meer.

 
 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.