Social
  • RSS feed
  • Twitter
  • Facebook
 

Ondergewaardeerde Liedjes


The Pilgrims – Family

Na 18 jaar radiostilte kwam Reniet Vrieze met The Pilgrims weer in beeld met hét album van 2017: Punksoulrocknroll. Zeker weten. Vergeet de albums van alle internationale sterren maar.

Maar waarom kennen de meesten het album niet? En waarom stond het niet hoog in de albumlijst? Het is een digitaal album en vanwege gebrek aan interesse van de platenlabels moest alles in eigen beheer uitgebracht worden. Het heeft een remmende werking op de bekendheid van een release.

Vorig jaar heb ik The Pilgrims live gezien en ondanks de vele concerten die ik in mijn leven heb gezien was ik zwaar onder de indruk. En natuurlijk heb ik er hier een blog aan gewaagd. Kennelijk met mij was er vraag naar meer, want onlangs werd Punksoulrocknroll 2018 als ceedee uitgegeven met 7 tracks van het digitale album plus 7 live-uitvoeringen, die mij weer meenamen naar dat fantastische concert.

Het afgelopen jaar heb ik zanger/gitarist/componist Reniet Vrieze meerdere keren gevraagd of The Pilgrims doorgaan dan wel minimaal een nieuw album zullen uitbrengen, want er liggen minimaal 100 geweldige tracks op de plank. Het hoge woord is er nog niet uit. Maar hij heeft er wel plezier in, want van tijd tot tijd plaatst hij voor de liefhebbers een lied op de facebookpagina. In februari een schitterende cover van I’ve Been Loving You Too Long en vorige maand een onvoorstelbaar mooie uitvoering van Family. Dit lied is al prachtig op het album met het vette synthesizerwerk, maar deze uitvoering is tot het absolute minimum teruggebracht. Piano en een paar strijkers en zijn diepe warme soulvolle stem. Deze rustige uitvoering neigt bijna naar klassiek. Zo verschrikkelijk mooi. Family in deze uitvoering is hypnotiserend en breekbaar tegelijk. Mede hierdoor wordt de essentie van zijn verhaal nog duidelijker. Vrieze is een familiemens en denkt met warme herinneringen terug aan zijn (groot)ouders en broers en zusters. Luister maar eens naar het rockerige Orange Street uit 1998.

Ik stel de vraag maar hardop, want wanneer je zulke mooie muziek kan maken en hetzelfde lied ook nog eens in twee geweldige uitvoeringen doordrenkt met warmte en emotie weet te fabriceren dan mag stoppen geen optie zijn. Er zijn honderden bands en zangers die met hun hele hebben en houwen nog niet kunnen produceren wat Vrieze in zijn pink heeft zitten. Dus…ga je door? Alsjeblieft.

 
 

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.