Social
  • RSS feed
  • Twitter
  • Facebook
 

Snobroep: Soul


Snobroep: Soul

Er is wellicht geen muziekstroming die zo op het koord balanceert tussen kunst en kitsch als soul. Het is immers een stroming, samen met waarschijnlijk country, die zich zonder omwegen recht op je hart en ziel richt. Oprecht en met je juiste overtuiging blaast dit je zo omver. Ligt het er te dik op of voel je dat het juist niet oprecht is, dan sluit je je er snel voor af en glijden de emoties van je af. In plaats van pure soul hoor je dan slechts aalgladde arrenbie.
Onderstaande nummers zijn zeker kunst en verdienen alle aandacht.

James Carr – The Dark End Of The Street: Alle pijn en verdriet van overspel gevangen in tweeëneenhalve minuut. Niet vanuit het oogpunt van stellen die elkaar confronteren met het gedrag, maar vanuit de overspelige. Hij ziet alle aspecten net zo donker in als het gedeelte van de straat waar ze elkaar kunnen ontmoeten. Wat wel een juweeltje oplevert.

 

Gladys Knight & The Pips – Didn’t You Know (You’d Have To Cry Sometime): Gladys Knight weet binnen de kortste keren alle blijdschap weg te jagen. Er kan een hele lijst met ondergewaardeerde Motown nummers genoemd worden en dit is zeker een hartverscheurend hoogtepunt daarin.

 

Solomon Burke & The Blind Boys Of Alabama – None Of Us Are Free: Veel soul grootheden raakten in de vergetelheid toen funk en disco hun hartekreten wegdansten. De meesten wisten zich niet meer uit de obscuriteit te onttrekken. Solomon Burke lukte het uiteindelijk wel, met het schitterende album Don’t Give Up On Me waar onder andere dit meeslepende None Of Us Are Free op staat.

 

Amy Winehouse – Love Is A Losing Game: Het is al weer vijf jaar geleden dat Amy Winehouse overleed. Sindsdien is steeds duidelijker geworden hoe sterk haar veel te korte oeuvre is. Achter een microfoon in een studio weet ze feilloos je in je ziel te raken. De demo-versie van dit nummer is van zeldzame klasse.

 

Charles Bradley – Through The Storm Helaas is soul-revival grootheid Sharon Jones onlangs overleden. Labelgenoot Charles Bradley is gelukkig nog wel steeds onder ons, al heeft hij ook de nodige problemen met zijn gezondheid. Hopelijk weet hij zich daar goed doorheen te loodsen, net zoals hij ons door de emotionele achtbaan van het leven loodst met dit nummer.

 

 

 
 

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *