Бонд с кнопкой – Маяки 2.0 (Альбом Хоровод)

00.32

Af en toe kom je ergens terecht op het internet haha

00:32

Wel een mooi nummer

Mijn zoon en ik wisselen wel vaker liedjestips uit. Er is ook een zekere overlap tussen onze muzieksmaken, zoals Prodigy, Tool en Typhoon. Over het algemeen houdt hij meer van symfonische rock en ik van melancholische, melodieuze liedjes.

Deze ene tip, via WhatsApp, was recht in de roos. Ik had geen idee hoe ik de naam van de band en het liedje moest uitspreken, maar meteen bij de eerste klanken kwam dit al binnen. De intensiteit van zijn stem! Dat koortje! Vanaf 1:56 kon je me helemaal opvegen.

Maar des te meer vragen had ik. Was dit Russisch? Wat zingen ze eigenlijk? En als een of ander social media-algoritme dit voorschotelt aan een Nederlandse knul van 19, hebben we hier dan niet te maken met Russische beïnvloeding?

Tijd voor onderzoek!

De band, Бонд с кнопкой, kun je ook schrijven als Bond s knopkoy. Dat helpt in het uitspreken én het onthouden van de bandnaam. Bond s knopkoy timmert al sinds 2017 aan de weg, wordt nog steeds gezien als een veelbelovende band in Rusland. Genre: indie / folk rock.

Politieke overtuiging? Dat wordt er niet bij vermeld op Wikipedia.

Dan maar even de songtekst napluizen. De titel van het liedje, dat dit jaar uitkwam, kun je vertalen als ‘Bakens 2.0’. Wat doe je met bakens? In het Nederlands ‘verzetten’. Betekent dit dat het liedje oproept tot een ander bewind in Rusland? Of is dat te ver gezocht?

Gelukkig zijn de lyrics niet zo uitgebreid, dus ik kan een vertaling ervan compleet in deze blog opnemen:

Neem me mee op deze gammele boot
Verdrink me niet, houd me gewoon vast aan mijn haar
Mijn liefste, anders rennen we helemaal weg
Ver, ver, ver weg

We gaan naar de oceaan, ze zeggen dat het er goed is
Er zijn vuurtorens in de verte, iemand heeft ze aangestoken
Voor ons, ver, ver
Voor ons, ver, ver

Hoe klein de afstand tussen ons ook is
We zullen de wereld over rennen om elkaar te vinden
Ver, ver, ver
Ver, ver, ver

Als mijn kinderen vragen: “Waarom hebben jullie ons nodig?”
Antwoord ze dan: “Ik ben bij toeval gekomen, net als jij, mijn zoon, maar ik kan bakens voor je aansteken, mijn zoon, ik kan bakens voor je aansteken!”

Ah, ‘bakens’ zijn in dit geval ‘vuurtorens’. Wat wil de tekst zeggen? In elk geval biedt het liedje hoop op verandering. We zitten in een gammele boot, maar in de verte gloort er hoop.

Een greep uit de YouTube-comments maken duidelijk dat het lied zeker niet pro-Poetin is:

…een stille emigrant naar de VS, de vader van een groot gezin, op weg naar een zware, onbeminde baan, nog 35 minuten te gaan. Ik luister dit nummer steeds opnieuw en huil… zo erg dat mijn zicht wazig wordt en ik de weg niet meer kan zien… Ik kom aan, maak me klaar, zet mijn helm op en steek de zwaailichten aan… Dit is geen liedje meer, dit is een kunstwerk!

En:

Als jouw muziek bestaat, dan heeft deze wereld een kans. Dankjewel, je hebt mijn leven gered. Met één liedje.
🤍

Toch best gek, eigenlijk, dat ik zo mijn best doe om erachter te komen of het liedje geen politieke mening vertegenwoordigt die mij niet aanstaat. Dat Rusland en wij zo ver van elkaar af zijn komen te staan, dat we eerst met argusogen bekijken wat ze onze kant op sturen.

Begrijp me goed: dat is ook verstandig, vanwege alle social media-beïnvloeding die we op ons af krijgen, maar het maakt me ook een beetje verdrietig. Uit Rusland komt magistrale muziek (denk aan Sheherazade van Rimsky-Korsakov) en literatuur (Dostojevski is een van mijn favoriete schrijvers ooit).

Nu, als er een hartenkreet uit het land onze kant op komt, zijn we genoodzaakt om het van alle kanten te bekijken om zeker te zijn dat een dictator ons niet wil hersenspoelen. Terwijl er in Rusland natuurlijk heeel veel mensen wonen die gebukt gaan onder zijn bewind. En die niet eens meer hardop durven te protesteren daartegen, maar misschien hooguit in omfloerste bewoordingen. Zoals in dit liedje.

Ik moet denken aan Sting: I hope the Russians love their children, too.