Op de radio klonk een onheilspellend luchtalarm. Niet van het kaliber End Of Times Warning of Frankie Goes To Hollywood’s Two Tribes dat pas een half jaar later de ether zou teisteren. Evenmin leek het op de sirene, die iedere eerste maandag van de maand door de woonwijken loeit. Nee, het bleek te gaan om VARA’s verrukkelijke hittip van die week. Afkomstig van het 10-koppige What Fun! uit Haarlem, dat met een mix van reggae en pop de even onheilspellende als dansbare kneiters van The Specials naar de kroon stak. On-Nederlands Goed: het unheimisch gevoel maakte plaats voor een run op de dansvloer.
‘Het publiek snapte er niets van’, aldus zanger Martin Richardson. Van de Top Pop-studio tot de lokale discotheek: iedereen zong mee met de call en response van de achtergrondzangeressen. De saxofoon van oprichter John O’Hare – onvermijdelijk in de jaren 80 – zette de puntjes op de i.
De als aanstekelijke vloervuller vermomde anti-oorlogsboodschap viel een vergelijkbaar lot ten deel als Springsteen’s Born In The USA van twee jaar later. Waar velen daar een nationalistisch anthem in meenden te horen, zong de hele tent vrolijk mee met Richardson’s sarcastische anti-oorlogslied:
The right, the right side won
‘Cause god’s on our side
It had to, it had to be done
It’s a pity, a pity men died
Dat, terwijl de band met The Right Side Won protesteerde tegen de Falklandoorlog, die op dat moment woedde tussen Groot-Brittannië en Argentinië. Machthebbers die tegenstanders monddood maken, een democratie die afglijdt naar fascisme; het lijkt potdikkie wel 2026! Toen ze dat bij de BBC in de smiezen kregen, werd het nummer onverbiddelijk afgevoerd van de playlist van radio 1. Daar ging What Fun’s zicht op een internationale carrière; vanwege de gemengde samenstelling van de band waren ze ook al niet welkom in Zuid-Afrika. Het succes zou beperkt blijven tot die ene top 3-hit op vaderlandse bodem.
Een opvolger vinden voor die ene hit die de tijdsgeest zo goed wist te vangen, bleek een lastige opgave. Let’s Get Digital was niettemin een dappere poging, alleen stond het vercomputeriseren van de samenleving nog in de kinderschoenen. Een computercode bij wijze van gimmick verstoppen in de groeven was misschien ook wel een brug te ver voor de doorsneeluisteraar of discotheekbezoeker. Een one hit wonder dus, currently residing in the where are they now-files zoals ze op de BBC zeggen. Af en toe wordt er door de band nog getoerd, maar eigenlijk vraagt deze tijd om een update van The Right Side Won.
On-Nederlands Goed is een vreselijke term. Misplaatst calvinisme. En daarmee typisch Nederlands. On-Nederlands Goed impliceert dat er normaal gesproken weinig soeps uit Nederland komt en dat de uitzondering die regel bevestigt. Wat een flauwekul. Er komt al decennia fantastische, schitterende, geweldige, toffe muziek uit Nederland. Aandacht voor vergeten parels en nooit ontdekte muzikale schatten. Uit Nederland.