Oh, wat houd ik toch van die liedjes waarbij je, als je ze voor het eerst hoort, gelijk naar je Shazam grijpt om te kijken wie dit dan wel weer niet is. Een van de fijnste criteria om dit net ontdekte pareltje tot Ondergewaardeerd Liedje te bombarderen en er een stukje over te schrijven.
Welkom bij Mary In The Junkyard, welkom bij Crash Landing. Nu heeft Mary etc. al best wel veel gespeeld op Nederlandse festivals: Left Of The Dial, Into The Great Wide Open, Eurosonic. Toch is de band nog niet echt doorgebroken: tot nu dan hè. Dat heeft veel te maken met het hebben van een goed liedje… en dat hebben ze nu met Crash Landing.
De band had met Tuesday en gold al een aantal sterke singles, maar met Crash Landing valt alles op zijn plek: vanaf het intro dat lijkt gespeeld op een ouderwets traporgel (harmonium). Na de eerste aarzelende vocalen lijkt het nummer na anderhalve minuut een afslag te nemen die een band als Archive ook graag inslaat: aanzwellende keyboards, mid-tempo, engelachtige vocalen, een sprookje bijna. Scandinavisch ook, want ik moet ineens denken aan Röyksopp/ What Else Is There, maar als ik dat opzet klinkt dat toch anders.
Enfin, mary in the junkyard maakt helemaal muziek van nu, toch heeft het opvallend weinig streams op Spotify, maar dat hebben wel meer mooie liedjes. Eigenlijk alle Ondergewaardeerde Liedjes.
Crash landing
You opened up like a coconut