Geboren in de seventies werd ik een kind van de eighties. Ik groeide op in de discussie of er nu wel of geen kruisraketten en kernbewapening moest komen. Grote protesten werden gehouden op het Malieveld en aan de wapenwedloop tussen de Sovjetunie en de Verenigde Staten leek geen einde te komen. Als kind leefde ik en vele kinderen met mij met het idee dat de machtige heren in het Kremlin of het Witte Huis op ieder gewenst moment de rode button in konden drukken en dat er dan een complete nucleaire vernietiging zou plaatsvinden, of op zijn minst een nieuwe wereldoorlog.
Tegen dat decor maakte Fischer-Z muziek die qua teksten en muziekstijl de typische jaren tachtig goed weergaven. Ik heb niet voor niets gekozen voor het nummer Cruise Missiles uit 1981. Het mooie van Fischer-Z vind ik dat ze niet zijn te vangen in één bepaald genre. Wanneer je de wiki’s erop naslaat wordt meestal New Wave genoemd, maar ik vind vooral de ska in hun nummers heel gaaf vanwege de afterbeat na de bas. Doe Maar kon dat ook op hun eigen briljante wijze en deze twee bands hebben wel iets van elkaar weg vind ik. Ook punk en rock zijn terug te horen in de muziek van Fischer-Z; ofwel een band die ik ooit in mijn leven gezien moet hebben. Daar was het tot nog toe niet van gekomen, maar over twee dagen is het zover in Utrecht en daar heb ik heel veel zin in!
Het nummer Cruise Missiles zal vanwege de beperkte bekendheid waarschijnlijk niet gespeeld worden. Hoewel….. het thema lijkt actueler dan ooit gezien de situatie in de wereld. En met een toenemende dreiging en een afnemende NAVO zullen de kruisraketten snel onze nieuwe buren worden op vijf mijl afstand.
Oh those cruise missiles
We’re living near those cruise missiles
We’re sitting on those cruise missiles
They’re not five miles away
En als het geen kruisraketten zijn op vijf mijl afstand, danwel patriots die vijandige kruisraketten uit de lucht moeten schieten. Ofwel we zijn weer terug bij af en het nummer Cruise Missiles had net zo goed in 2026 geschreven kunnen zijn. Verdrietig genoeg hoor ik mijn kinderen dezelfde vragen stellen als de vragen die ik had als kind: Pap, denk jij dat er een nieuwe wereldoorlog komt? Ik moet hen het antwoord schuldig blijven en probeer het gesprek zo open en eerlijk mogelijk te doen, maar wil hen ook geen angst inboezemen. Met een zucht zet ik dan ‘s-avonds het liedje Cruise Missiles op en met een melancholiek gevoel ga ik vrijdag genieten van Fischer-Z.