Dat er in een bandnaam een dier zit, gebeurt nogal vaak in de muziek. Dat je met je bandnaam een dier kiest dat dient als mascotte van de gemeente waarin je opgroeit gebeurt niet vaak. (Althans dat ik weet, anders hoor ik het hieronder graag in de comments). En dan ook zo’n schattige als het citroenlieveheersbeestje. Of ook wel het 22-stippelige citroenlieveheersbeestje genoemd. Het kevertje komt ook wel in ons land voor, maar meer nog in het bos- en waterrijke gebied midden in Finland. Het leeft van meeldauw en bijbehorende schimmel, waarbij het zowel de schimmels eet als ook verspreidt. Vertaal je de naam naar het Fins en je krijgt 22-pistepirkko.
Tot zover je lesje bio-geschiedenis. De broers Hanno (P.K.) en Asko Keränen begonnen begin jaren ’80 samen met Espe Haverinen de band in de kleine gemeenschap van Utajärvi. Inmiddels woon ik zelf ook in een kleine gemeenschap en speel ook in een band (weliswaar niet zo succesvol als de Finse heren, maar toch). En weet daardoor dat het bijzonder is dat je een aantal mensen bij elkaar krijgt die: 1. Een instrument kunnen bespelen en 2. Samen door één deur kunnen en 3. Van dezelfde soort muziek houden.
22-pistepirkko maakt een mix van garagerock en elektronische muziek. Waarbij de eerste drie albums nog in het Fins waren gezongen, zijn de daarop volgende albums in het Engels. Ze zijn dan inmiddels ook verhuisd naar de hoofdstad Helsinki. Ze hebben zich in hun hele carrière weinig aangetrokken wat de buitenwereld van hen vond. Dit is hoorbaar in hun muziek, die zeker geen commercieel succes is gebleken. Wel hebben ze een ongelofelijke trouwe fanbase. En zijn ze echt ‘cult’ geworden. Met name in Noord-Europa, zo ook in ons eigen land. En ook ik ben fan.
De heren hebben hun laatste album uitgebracht in 2022 na een pauze van 11 jaar. Het laatste optreden was in 2024. De drie leden van de band hebben onder hun eigen naam ook mooie muziek uitgebracht. Gitarist Asko Keränen heeft vorig jaar nog een mooi solo-album gemaakt. Check Gralange dan ook vooral. Heerlijke rustige akoestische muziek met de bijzondere stem van Keränen.
Terug naar de muziek, ik was een jaar of 16-17 toen ik in aanraking kwam met deze Finse band. De eigenzinnige zangstem van PK en de mix van rock en electro trok me meteen. Het instapmodel was het verzamelalbum The Nature of 22-pistepirkko, met daarop prachtige nummers als Frankenstein en Birdy. Het deed me ertoe aanzetten om meer albums in huis te halen. Zo ook het album Rally Of Love. Met daarop het gelijknamige titelnummer. Ik twijfel nog of Rumble City, LaLa Land of Rally Of Love het beste is van het lieveheersbeestje. Maar laten we beginnen met de liefde.