Social
  • RSS feed
  • Twitter
  • Facebook
 

Ondergewaardeerde Liedjes


Hugh McDowell: Electric Light Orchestra – Fire On High

Er zijn niet heel veel pop of rockliedjes waar de cello een belangrijke rol speelt. Ik moest even hard nadenken, maar behalve Electric Light Orchestra in de jaren zeventig kwam ik niet verder dan Eleanor Rigby en Wonderwall.

Hugh McDowell was een cellist, die op 19-jarige leeftijd (1972) bij het E.L.O. van Roy Wood en Jeff Lynne terechtkwam voor live-optredens. Hij vertrok tesamen met Wood om Wizzard te formeren. Oudere jongeren kennen ongetwijfeld See My Baby Jive. In Engeland bereiketen ze nog twee keer de hoogste positie met Ball Park Incident en Angel Fingers. Na ruim een jaar vertrok McDowell weer naar E.L.O., omdat hij niet langer ook de synthesizer wilde spelen en zich uitsluitend op de cello wilde richten.

Vanaf het meesterwerk Eldorado tot en met Out Of The Blue was hij een geluidsbepalend onderdeel van Electric Light Orchestra. In 1979 besluit Jeff Lynne om de strijkers te schrappen en verder te gaan als rockband. In alle eerlijkheid werd de band daarna aanzienlijk minder interessant. McDowell ging weer voornamelijk klassieke muziek spelen, maar speelde nog wel mee op ELO part II uit 1990. De afsplitsing met drummer Bev Bevan.

Welk lied? Het is eigenlijk niet te geloven, maar Eldorado en de opvolger Face The Music verkochten in Engeland en wereldwijd nauwelijks. En helemaal in vergelijk met A New World Record en Out Of The Blue. En toch behoort Face The Music tot het allerbeste wat ze gemaakt hebben. Het leverde twee hits op: Evil Woman en Strange Magic, maar het pièce de résistance is het openingsnummer: Fire On High met een hoofdrol voor de strijkers en Hugh McDowell. Hij overleed vorige week op 65-jarige leeftijd aan een longaandoening.

 
 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.