Social
  • RSS feed
  • Twitter
  • Facebook
 

Ondergewaardeerde Liedjes


Ron Sexsmith – Believe It When I See It

In 2011 speelde hij in de grote zaal van de Oosterpoort, Groningen, tijdens het TakeRoot festival. De zaal was matig gevuld. Ik stond vooraan bij het podium, samen met mijn vrouw. Ik had wel verwacht dat de belangstelling wat minder zou zijn, maar mijn vrouw stond perplex. Hier staat toch Ron Sexsmith te spelen?! Kennen mensen hem niet?

Nee, niet iedereen is bekend met Ronald Eldon Sexsmith van 8 januari 1964, Ontario, Canada. Ron Sexsmith is al jaren één van de allerbeste songwriters die op deze aardkloot rondloopt. Maar echt groot succes heeft hij zelden gehad. Gelukkig is er wel grote waardering vanuit degenen die zijn muziek kennen. Hij heeft heel trouwe fans, die zich, blij dat hij Ronald heet en niet Richard, Ronheads noemen. En ook zijn bekendere vakgenoten hebben lovende woorden voor hem over.  Paul McCartney, Elvis Costello, Ray Davies. Om maar even een paar namen uit de Champions League te noemen.

Toen hij op dat podium stond in de Oosterpoort, in 2011, wist hij ons te vertellen dat hij op dat moment zijn grootste commerciële succes aan het beleven was. Zijn 12de album Long Player Late Bloomer was in de Engelse album hitlijst binnengekomen. Hij kon het gewoon niet geloven, vertelde hij ons. En zette toen Believe It When I See It in. En eerlijk gezegd komt deze grap pas nu bij me binnen. Nu ik hierover aan het schrijven ben.

Wellicht is Ron Sexsmith een beetje onbegrepen. Het lijkt hem ook zo makkelijk af te gaan, goede liedjes schrijven. Alsof het helemaal niet zo bijzonder is. Daarom lijkt hij wellicht zelf ook maar een beetje gewoontjes. Maar als je goed weet te luisteren dan zul je het herkennen:  meesterschap. Eén van zijn beste nummers is dit Believe It When I See It. En dat zegt wel iets. Horen is geloven.

 
 

1 Comment

  1. Ronaldo Geslachtssoldeerder

    Ik heb door de jaren heen tientallen artikelen als deze gelezen. Net zoals ik tientallen stukjes heb gelezen waarin songwriters als Dotan, Passenger en Jack Johnson worden gedist. Ik snap het niet; ik val in slaap elke keer als ik de heer Sexsmith hoor (na vijf seconden te hebben gegniffeld om die naam). Niet één van die tientallen stukjes hebben mij uit kunnen leggen wat hem verheft boven de namen in de tweede zin van deze reactie..

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.