Social
  • RSS feed
  • Twitter
  • Facebook
 

Ondergewaardeerde Liedjes


Bob Welch – Ebony Eyes

Sommige artiesten schijnen altijd op het verkeerde moment op de verkeerde plek te zijn. Of op het verkeerde moment weg te gaan, zoals een feestje verlaten omdat er niets gebeurt en de volgende dag te horen dat het dak er af gegaan is.

Bob Welch ging op jeugdige leeftijd naar Parijs om daar aan de Sorbonne te studeren, maar deed weinig meer dan dagelijks hash roken. Uiteindelijk keerde hij terug naar Californië om daar aan de universiteit Frans te studeren, maar stapte op voor de examens (1964) om als gitarist in The Seven Souls te spelen. Ze hadden weinig succes, alhoewel I Still Love You een Northern Soul culthit is geworden. In 1969 hield de groep op te bestaan. Terug naar Parijs om daar een trio op te richten, dat (wederom) geen succes had.

In 1971 werd Welch tegelijkertijd met Christine McVie door Fleetwood Mac gevraagd tot de band toe te treden, omdat Peter Green en Jeremy Spencer de groep hadden verlaten. Fleetwood Mac liet onder Welch’s aanwezigheid de blues los om een meer melodieuze popgroep te worden. Ze maakten vijf albums, die gematigd succesvol waren. Eind 1974 nam Welch ontslag wegens oververmoeidheid, zijn scheiding en het gevoel dat zijn creativiteit opraakte. In de nieuwe samenstelling met Stevie Nicks en Lindsey Buckingham had Fleetwood Mac direct succes. Hij ging weer terug naar Parijs en richt het weinig succesvolle hardrocktrio Paris op, dat slechts twee albums zou maken.

Eind 1977 komt zijn eerste soloalbum uit, French Kiss. De muziek is een combinatie van hard rock met een disco-achtig ritme en strijkers plus een remake van de (door hem geschreven) Fleetwood Mac single Sentimental Lady, dat de #8 positie zou bereiken. Echter, Ebony Eyes is de ‘earcatcher’ van het album en gaat over een verlegen ‘eyecatcher’ met mooie donkerbruine ogen. Ik heb de single ooit aan een meisje – met ogen waarin je kon verdrinken – geschonken in de hoop een Franse kus te kunnen stelen.

Het album werd platina en de opvolger verkreeg nog de gouden status, maar alle daaropvolgende albums (tot en met 1983) waren nauwelijks interessant en niet succesvol. En toen stak het oude probleem weer de kop op: op het verkeerde moment opstappen, want hij nam afscheid van Guns ’n Roses met wie hij samenwerkte en in zijn garage oefende.

Extra zuur is dat in 1998 alle Mac-bandleden inclusief Spencer, Green en zelfs de in 1972 ontslagen alcoholistische zanger/gitarist Kirwin in de Rock & Roll Hall Of Fame zijn opgenomen met uitzondering van Bob Welch. My era was the bridge era. It was a transition. But it was an important period in the history of the band. Mick Fleetwood dedicated a whole chapter of his biography to my era of the band and credited me with ‘saving Fleetwood Mac’. Now they want to write me out of the history of the group. It hurts.

Bob Welch pleegde in 2012 op 66-jarige leeftijd zelfmoord, nadat een ruggemerg-operatie niet goed gelukt was en hij aanhoudende pijn zou blijven ondervinden en nooit meer goed zou kunnen functioneren. Hij werd gevonden door zijn vrouw voor wie hij een liefdesbrief van negen velletjes geschreven had. Hij wilde niet dat ze voor een invalide moest zorgen.

 
 

1 Comment

  1. Gerald

    Dank voor de aandacht die hij verdient. Perfect omschreven waarom hij zeker had moeten worden opgenomen in de R&R hall of fame. Idioot dat hij daarbij niet meegenomen is want zijn songs zijn fantastisch. Inderdaad een man die bijna altijd niet de juiste keuze maakte. Toch is dubbel en fraai dat French Kiss een succes werd mede door bijdragen van de ‘nieuwe en oude Mac’. De vijf Mac albums met hem als bandleider zijn wisselvallig maar bijzonder. Luister ook eens naar Bermuda Triangle, Hypnotized, The City en Miles Away. Parels.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *