Social
  • RSS feed
  • Twitter
  • Facebook
 

Ondergewaardeerde Liedjes


Wim Koopmans – LOVE

In tegenstelling tot zijn stadsgenoot, Leendert Huijzer, heeft Wim Koopmans geen artiestennaam gekozen. Het tekende zijn instelling; doe maar gewoon. Hij was bovendien wars van de nukken, die sommige artiesten ten toon spreiden bij het gloren van succes. Ik kan geen andere benaming bedenken dan een aimabele man. NRC noemde hem in 1991 wellicht de beste zanger van Nederland.

In 1986 was ik mede-organistor van een gala en als hoofdact hadden we Wim Koopmans gecontracteerd. Volgens het contract hadden we het podium naar zijn wensen ingericht, maar toen hij de feestzaal kwam inspecteren gaf hij direct aan dat hij liever tussen het (dansende) publiek ging staan. Hij genoot van de interactie.

Wim’s doorbraak was in 1980 toen Rita Reys en Pim Jacobs hem (met zijn eigen orkest) in de Sherry Bodega hoorde zingen en dachten dat er een plaat van Tony Bennett op stond. Bij binnenkomst zagen ze hem bescheiden tussen de andere musici zitten. Het was ook puur toeval, want in de regel zong hij niet zo vaak. In 1981 mocht hij zijn eerste LP opnemen, die de toepasselijke naam When Dreams Come True kreeg. Via optredens bij Willem Duys en Pim Jacobs werd hij nationaal bekend, hetgeen optredens in de Doelen, Ahoy en (2x) op het North Sea Jazz Festival opleverde. Hij richtte zich met name op het oeuvre van het American Songbook. Een internationale doorbraak heeft er – ondanks vele optredens in Chicago – niet ingezeten, omdat hij niet zonder zijn geliefde vrouw en kinderen aan de andere kant van de plas wilde zijn.

In 2012 is Wim Koopmans overleden zonder veel nationale aandacht. Zelfs een wikipedia pagina bleek te ontbreken, zodat na ruggespraak met zijn weduwe en bekenden een pagina geschreven is, want deze jazzgigant verdient een permanente herinnering.

Zijn meest bekende lied is ongetwijfeld L.O.V.E.; gecomponeerd door Milt Gabler (bekend van Billie Holiday’s Strange Fruit) en Bert Kaempfert in 1965. De originele uitvoering is van Nat ‘King’ Cole. Koopmans verbeterde het origineel door met groot orkest er een uptempo klassieker van te maken. Zelfs de veel latere uitvoering van Michael Bublé kan hier geen moment aan tippen.

Onovertroffen.

 
 

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.