Social
  • RSS feed
  • Twitter
  • Facebook
 

Ondergewaardeerde Liedjes


Grateful Dead – Touch of Grey

“Hey lieverd, er komt een afscheidsconcert van mijn favoriete band voor hun 50-jarige bestaan en daar wil ik graag bij zijn. Vind je het erg dat ik ga?” De meeste partners zullen met hun ogen rollen en waarschijnlijk toestemming geven. Oeps, je was vergeten te zeggen dat het in Chicago plaats vindt; er komen vraagtekens in de ogen en de vraag wordt gesteld over welke band we het hebben. De Grateful Dead, schatteboutje, die legendarische rockband uit Californië.

Hmm…. Wat gaat het kosten? Tsja, het goedkoopste kaartje was US$ 60 (voor een plaatsje met slecht zicht) en als je vlak voor het podium wilde zitten US$ 200, maar het is een tikje duurder geworden. Wanneer je alle drie concerten wilt zien kan ik een kaartje scoren voor maar US$ 116.000.
Mijn advies is rennen, voordat je een dreun met de strijkbout krijgt.

De reden voor deze prijsstijging is niet de band, maar de door de Westerse regeringen zo geroemde vrije marktwerking, waardoor onderlinge concurrentie de prijzen zouden doen dalen. Momenteel is het duurste kaartje van de hand gegaan voor het respectabele bedrag van US$ 7.500 via de officiële kanalen. De ‘aanbieding’ (maar dan voor 3 dagen) is online te verkrijgen.

Wat maakt de Dead zo legendarisch? Vooropgesteld, het is een typisch Amerikaanse cultband die ook op Woodstock waren (die uit 1969… voor de jeugdigen onder ons) onder leiding van de overleden Jerry Garcia. Hij overleed in 1995 als gevolg van een hartaanval, maar we mogen rustig concluderen dat zijn drugsverslaving, diabetes, gewichtsprobleem, roken en slaapapneu er iets toe bijgedragen hebben. Je kan voor minder het loodje leggen.

De Grateful Dead speelt een unieke combinatie van rock, folk, bluegrass, reggae, country, jazz, psychedelische en zogenaamde spacerock; het laatste zal ook met de fans te maken hebben, want het overgrote deel zijn bikers en hippies die geen bezwaar hadden de doobies door te geven. De hondstrouwe fans, de zogenaamde Deadheads, volgden de band soms maanden tot jarenlang van concert naar concert en leefden in commune-stijl.

Er is enige stijlgelijkenis met de Band en Little Feat, maar deze bands zijn later opgericht, dus lijkt de Grateful Dead eerder de inspiratiebron voor hen. De stem van Jerry heeft hetzelfde timbre als George Harrison, maar toch kun je de muziek niet in een hokje plaatsen. De Dead zijn een typische LP-/CD-band met soms langgerekte nummers met name tijdens concerten. Sommige nummers worden tot bijna in het oneindige verlengd; ze beginnen volgens de spel/liedregels, improviseren (langdurig) en uiteindelijk na een half uur (of volgens sommige critici een dag of maand) besluiten ze het lied weer in de bekende stijl te beëindigen.

Ze hebben één keer een US-singlehit  (#9) gehad in 1987 met Touch of Grey. Ik heb twee ‘best’ CD’s van hen: Skeletons from the Closet (tot 1973) en de Arista Years (1977-1990), die een uitstekend overzicht geven van hun muzikale erfenis. Het magazine Ultimate Classic Rock stelt dat inclusief  de hitsingle hun beste drie nummers Truckin en Casey Jones zijn.

Hoe dan ook, het definitieve einde van de saga krijgt in juli haar waardige afscheid. Toch maar dat kaartje kopen?

 
 

1 Comment

  1. Ger kouwenberg

    Leuk om de Grateful Dead op deze site aan te treffen.
    Maar Woodstock was een ramp voor de Dead.
    In de bioscoopfilm komt de Grateful Dead niet voor.
    Volgens velen het slechtste optreden van de Dead ooit…
    Zie: https://archive.org/details/gd1969-08-16.sbd.gmb.95856.flac16 met bijbehorend commentaar..
    Jammer want het is een echte live- band, maar als het fout gaat, gaat het ook goed fout!
    de touch of grey video laat dat mooi zien.

    Voor de rest: Keep on Truckin’!

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *