Als One Piece bedacht zou zijn in Schotland in plaats van Japan, dan zou het een heel andere tv-serie zijn geworden. De focus zou meer liggen op gigantische rubberen eendjes, kroegdeernen en Russel Crowe met een kruisboog. Althans, wanneer men bij de productie teksten van Alestorm als leidraad zou gebruiken.
Het piratenthema zou wel blijven bestaan, want Alestorm is een typisch geval van pirate-metal. Muzikaal hangt de band tussen power- en folkmetal in, aangevuld met een toefje prog. Buiten de geijkte piratenonderwerpen om (zeilen, plunderen, kielhalen) is Alestorm de nachtmerrie van menige overheidscampagne. De band laat geen mogelijkheid onbenut om het drinken van alcohol aan te prijzen als grootste deugd die een mens kan hebben. In nummers als Seventh Rum of the Seventh Rum, Drink, Mead from Hell en het onvermijdelijke Hangover laat de band duidelijk merken dat ze de ‘Dark Side’ aanhangen. En daar hebben ze natuurlijk volkomen gelijk in. Alcohol zou in de basis moeten staan van de piramide van Maslow. Als de mens geen bier was gaan brouwen dan hadden we nog steeds met puntige stokken achter reeën gerend en op onze hoede moeten zijn voor sabeltandtijgers. Bier bracht beschaving.
Tevens brengt alcohol je op plekken waar je anders nooit was gekomen. Denk aan obscure afterparty’s, de Spoedeisende Hulp of Oezbekistan. Huh?! Oezbekistan??? Jazeker. In het nummer Uzbekistan is het Alestorm namelijk gelukt om met met hun piratenschip te varen naar het genoemde land in Centraal-Azië. Een nuchter persoon was dat nooit gelukt, want Oezbekistan is één van de twee landen ter wereld die ‘double landlocked’ zijn. Dit betekent dat je vanuit zo’n land minstens twee landsgrenzen moet passeren, alvorens je bij een zee of oceaan komt (het andere land met die eigenschap is overigens Liechtenstein).
In dit nummer krijgen de Oezbeken het grootste compliment dat je van de Schotten van Alestorm kunt krijgen: Uzbekistan is a pirate land! Dit gegeven zal wederom verbazing wekken bij menige blauwe knoop drager (iemand die ironisch genoeg nooit blauw is). Is de aanwezigheid van water niet essentieel voor het hele piraten-wezen? Ook daar heeft Alestorm een oplossing voor bedacht: ze reppen over een ‘sea of shifting sands’. Oftwel, de Kyzylkum-woestijn. Het uitgestrekte rode zand dat de ‘oceaan’ zou zijn van de Oezbeekse piraten. Van het Aralmeer tot Samarkand. En was Timoer Lenk eigenlijk ook niet een soort piraat?
Geheel in lijn met de vorige bezetter van de Oezbeken (de Sovjet-Unie) heeft het nummer Uzbekistan een propagandistisch doeleinde. Het is uitgebracht met de bedoeling om Alestorm de populairste band van Oezbekistan te maken. Helaas blijkt uit de songtekst van dit nummer dat men vanwege hetzelfde nummer niet welkom is in het land. De president zou het niet geheel eens zijn met de kwalificatie van zijn volk. Dat is dan wel weer jammerlijk, want Uzbekistan is een verrassend melodieus nummer dat jij en de papegaai op je schouder heerlijk mee kunnen gillen tijdens een festival. Dit alles natuurlijk onder het genot van een biertje.
“Waar kan ik heen, ik kan niet naar Duitsland. Wil niet naar Duitsland, daar zijn ze zo streng.” Waar we deze vakantie wel naar toe gaan? Naar Leeds, Belgrado, Havana en uiteindelijk weer naar huis. Een hele maand songtitels en bandnamen met de mooiste bestemmingen. “En de USSR….dat gaat me net te ver.”