Vandaag is het de Franse feestdag, Le Quatorze Juillet. Tijd om (opnieuw!) de Franse band La Maison Tellier in het zonnetje te zetten. Op het moment van publicatie van dit blog bevind ik me, als alles goed is gegaan op de Franse Route du Soleil, in het zonnige Catalonië. Waar voor veel Nederlanders Frankrijk een logische vakantiebestemming is zal dat andersom in mindere mate het geval zijn. En als Fransen het dan al in hun hoofd halen om een aantal dagen naar Nederland te komen, dan zul je net zien dat het weer tegenzit en ze hun hotel niet kunnen vinden.
Zie hier de ingrediënten voor het nummer 3 Days In Amsterdam van La Maison Tellier. Een nummer vol met stereotypen over Nederland en dat begint al direct bij het intro van het nummer. Je hoort namelijk, nog voordat de eerste akoestische gitaarakkoorden goed en wel zijn ingezet, het onmiskenbare, troosteloze geluid van neerkletterende regen. Meteen daarna volgt een lome, bijna slepende melodie, die precies klinkt alsof je met forse tegenwind en doorweekte schoenen doelloos langs de grachten sjokt.
In 3 Days In Amsterdam, afkomstig van hun sterke tweede album Second Souffle (2007), worden de clichés absoluut niet geschuwd. De band schetst het treurige beeld van de wanhopige Franse toerist in onze hoofdstad. Het regent onophoudelijk, ze raken reddeloos verdwaald in het doolhof van bruggen en straten en vinden maar met moeite hun slaapplek. Het is het muzikale verslag van een citytrip die letterlijk en figuurlijk in het water valt.
Terwijl dit nummer opstaat en ik, als alles volgens plan is verlopen, inmiddels met een zonnetje op mijn gezicht en een glas koude cava in de hand in Catalonië zit, moet ik er stiekem wel een beetje om lachen. Het contrast kan bijna niet groter.
Laat de Fransen vandaag op Le Quatorze Juillet de bestorming van de Bastille maar vieren met vuurwerk en stokbrood. Wij vieren onze eigen vrijheid wel door massaal de Nederlandse regen te ontvluchten via hun Route du Soleil. 3 Days In Amsterdam is daarvoor de perfecte, ietwat cynische soundtrack in de auto.
Vive la France, vive La Maison Tellier, en proost vanuit Spanje!
“Waar kan ik heen, ik kan niet naar Duitsland. Wil niet naar Duitsland, daar zijn ze zo streng.” Waar we deze vakantie wel naar toe gaan? Naar Leeds, Belgrado, Havana en uiteindelijk weer naar huis. Een hele maand songtitels en bandnamen met de mooiste bestemmingen. “En de USSR….dat gaat me net te ver.”