Twee keer was Timber Timbre te zien op het festival Into The Great Wide Open, of beter: een keer te zien en twee keer te horen. Beide keren maakten diepe indruk. Twee weken geleden overleed componist/ songschrijver Taylor Kirk.
2010
Zaterdag 4 september 2010: een snikhete dag. Het is de tweede dag van de tweede editie van het festival Into The Great Wide Open. In de tuin van het Armhuis op Vlieland kijken we naar ingetogen optredens van The Black Atlantic en Blaudzun. We gaan even bier drinken. ‘Waar moeten we nú naar toe?’, vraagt iemand. ‘Timber Timbre!’, roep ik. De mysterieuze Canadees Taylor Kirk is een van de belangrijkste redenen waarom we dit weekend op dit eiland zitten.
Timber Timbre speelt in de Bolder, het is er heet, stoffig en donker. Je ziet er letterlijk geen hand voor ogen. Kirk speelt nummers van zijn derde album waarmee hij eindelijk internationaal doorbreekt. Zijn dreigende, onheilspellende muziek lijkt alleen te kunnen gedogen in het donker. De zweetgeur van de al twee dagen over het eiland banjerende festivalgangers en de plakkende biervloer scheppen de ultieme omgeving voor het staccato gespeelde Magic Arrow.
And you saw it from that vantage point
Perimeter scratched on the nation’s native hide
And we saw those Christian clippers glide
Over white caps and white sails hide
Over white knuckles
Waar gaat dit allemaal over? Ik weet het niet. De naast me staande jongens van 3voor12 ook niet: Taylor Kirk doet hen in eerste instantie denken aan ‘een hillbillygek die Bon Iver nadoet’. In een latere recensie sluiten ze af met:
‘Dit optreden is beklemmend en hartverscheurend mooi. Zo uitgebalanceerd en puur zul je muziek niet vaak ervaren’.
Ze beoordelen de show met een zuinige 9-.
2017
In 2017 is Timber Timbre terug op Vlieland. Nu staan ze op de donderdagavond geprogrammeerd op het bospodium. Je kunt de band nu ook gewoon zien spelen. Taylor Kirk ziet er niet echt happy uit. Misschien had hij liever in het donker opgetreden. De muziek is ondertussen wel veranderd. Van de kenmerkende swampfolk uit het verleden is weinig meer over: enter synthesizers en strakke baslijnen. Wat is gebleven is die aarzelende, lieve zangstem vol melancholie, onzekerheid en droefenis.
Na afloop drinken we een biertje, waarna de onverbiddelijke tocht naar het toiletblok volgt. Vanuit een ooghoek zie ik dat Taylor Kirk naast me staat. Zwijgend doet hij zijn werk. Ik durf hem niet aan te spreken.
2026
Op 14 april komt er een eind aan het leven van Taylor Kirk. Hij overlijdt op 44-jarige leeftijd. Er wordt geen oorzaak van zijn overlijden bekend gemaakt.
The haunted hotel room, the two bed, man, childI could not simply fall asleep next to you everynightA castle insane built too high, too soonAnd under waving palms and waving sails and wavesGoodbye