Het Zesde Metaal – Ge Zwiegt

Taal is mooi. Taal raakte mij als kind. Wij hadden thuis geen boeken, maar wel de Leeuwarder Courant en Nico Scheepmaker raakte me. Al gauw kwamen daar de teksten van de popmuziek bij: ‘Oh, Lonesome Me’ en ‘I Believe In You’ van Neil Young. Daarna de folkliedjes, de traditionals en de eigen teksten van Fairport Convention.

Het mooie van folkteksten? Ze zijn schematisch, emoties worden verpakt in herhalende metaforen, het wordt een soort van wiskundige taal die de fantasie prikkelt en hevige emoties oproept.
Wat ouder raakte ik onder de indruk van dat wat ik als kind en puber links had laten liggen: de schoonheid van mijn geboortestreek de Friese Wouden.

Daarmee kwam ook de verwondering voor muzikanten die de mystiek en de melancholie van het landschap bepalend lieten zijn in hun werk. Bill Callahan in het Engelstalig gebied, dichter bij huis Ede Staal en Tonnie (broeder) Dieleman.

Het net iets andere idioom opent in de mind ook weer net wat andere vakjes en de eigenheid van de andere taal wordt een nieuw vertrouwd. Zo kom ik bij Wannes Cappele die met zijn fijne poëzie alle registers van mijn gevoel bespeelt. Cappele is de man van compassie en mededogen, die je het liefst even wil knuffelen, zo zachtaardig, bescheiden, weemoedig ook, hij hanteert een zachte taal.

Zoals in Ge Zwiegt: een leeggelopen verhouding, twee geliefden die elkaar niet meer verstaan en eigenlijk niet goed weten waarom.

‘k Kan het nog moeilijk geloven
hè ‘k d’r iets opgedaan
dat het vier zo rap kost doven
of is ’t nooit echt aangedaan

Ge zwiegt omdat j’ de dingen
niet kunt benoemen of uit verdriet
de woorden zijn met veel te veel
ge kriegt ze deur uw kele niet

Ach nee. Hoe dan toch? Lieve jongen. Waarom is ’t zo gegaan?

In’t begin sprong je nog binnen
een beetje g’lijk ne goeie maat
tot mijn spijt hè ‘k ondervonden
da zelfs dat ook overgaat

En den tijd is ne genezer
maar ons trok-t-ie uit mekaar
gasten g’lijk Jezus zijn verrezen
maar ik spele da niet klaar

Ik kan d’r niet tegen
die vragen waarom
’t is vissen naar redens
hoe dat het komt

Dan maar ne dikke knuffel. Denk terug aan laatst: dat mooie optreden van Wannes met Frans Grapperhaus.
Lees onder het YouTube filmpje van Ge Zwiegt wat van zijn fans:

“Diep ontroerend!!! Man toch Wannes, zo diep… Dank!!”
“Wa wieder nie meer kunn zeggen, tover’n die gasten ut undern oed!“

Taal is mooi!