Op onze wereldtour slaan we vandaag onze tent op in Turijn. Het weer valt alleen wat tegen, met zomerse buien. Ofja, valt tegen… Eigenlijk houd ik helemaal niet van warmte, van mij mogen die buien dus wel komen. Om de Goden te verzoeken kies ik dus voor Painkiller, hoewel Long Distance een ander nummer van de band is dat hier prima op zijn plek was geweest. Beide nummers zijn afkomstig van tweede album Ether Song. Painkiller is nog een beetje een hit geweest in het thuisland, met een vijfde plek in de hitlijst. Hier wist het echter niet verder te komen dan een 64ste plek in de single top 100.
Ooit voorspelde muziekblad OOR een grote toekomst voor de Britse band Turin Brakes. In het kielzog van Coldplay was er een stroom aan bands die tot de New Acoustic Movement gerekend werden, zoals Starsailor, Badly Drawn Boy en Kings of Convenience. Fijne popliedjes waarin de akoestische gitaar het bepalende instrument was, waren het handelsmerk.
Het liep anders. Coldplay werd een grote band door cynische anti-muziek te gaan maken vanaf plaat vier, maar de bands in hun kielzog bleven een beetje achter. Het grootste succes van Turin Brakes was dan ook wel midden jaren ‘00. Ze wisten ondanks het uitblijven van een echte doorbraak toch nog een redelijke carrière op te bouwen. De teller staat inmiddels op 9 albums. En nog regelmatig zijn ze in het land voor optredens, ook al zijn het dan zalen van bescheiden formaat.
Wat dat betreft is Turin Brakes een typische Ondergewaardeerde Liedjes band. Geliefd door liefhebbers, maar genegeerd door de massa. Een beetje als Alamo Race Track, maar dan Brits. Net zulke gouden koortjes en echte oorwurmen die je niet meer loslaten zodra ze je te pakken hebben.
Waar kan ik heen, ik kan niet naar Duitsland. Wil niet naar Duitsland, daar zijn ze zo streng” Waar we deze vakantie wel naar toe gaan? Naar Turijn, Leeds, Belgrado, Havana en uiteindelijk weer naar huis. Een hele maand songtitels en bandnamen met de mooiste bestemmingen.
“En de USSSSR….dat gaat me net te ver.”
Afbeelding via Wikimedia van The Wub