Eén keer viel ik binnen bij Berry’s maandelijkse singlequiz. Collegablogger Ed refereerde in deze reeks al eerder aan hem, in zijn blog over Tower. Al vijfentwintig jaar rijgt Berry zijn singletjes aaneen tot de meest ludieke quizronden. De plaatjes draait hij live; er komt geen mp3 of AI aan te pas. Daarbij heeft hij het talent singletjes aan de vergetelheid te onttrekken, waarvan je in je stoutste dromen het bestaan niet vermoedde. Die bewuste avond werd ik overdonderd door glamrock op klompen. Achteraf bleek ik daar de visionairs van Lemming ernstig te kort mee te doen; meelopers waren het allerminst.
On-Nederlands Goed is ook: risico’s durven nemen. Glamrock naar het volgende niveau tillen. Dat is precies wat Lemming deed. Net als Roxy Music waren de heren muzikaal niet voor een gat te vangen. Op de hoes van hun enige album leken de heren zo te zijn weggelopen van een affiche voor een Hammer Horrorfilm à la Vincent Price. Ze indelen bij de plateauzolen en de uitgeschoten eyeliner, komt je echter duur te staan, zodra hun glamrock meets protogothic plotsklaps transformeert in progrock meets southern rock voor een ballade over de collectieve zelfmoord van hun naamgenoten.
Berry introduceerde Lemming bij mij via Queen Jacula. Het singletje bleek hij dubbel te hebben en mocht ik na afloop mee naar huis nemen. Onbetwist glamrock, maar niet de bubblegumvariant van tijdgenoten Catapult. Geïnspireerd door horrorpulp was het na Father John en Lucifera de derde hit voor de band. De stem van Wally Slot boezemde een zeker ontzag in, geluidseffecten uit het spookhuis op de kermis deden de rest. Iedere video bevatte bovendien een mascotte; een in het Latijn prevelende geestelijke en voor Top Pop mocht de wellustige Jacula zelf haar verleidelijke dans opvoeren.
Verder dan dat ene album kwam Lemming niet. Te weinig stijlvast of te zeer zijn tijd vooruit? Begin deze eeuw blies Slot als Wally McKee de band nieuw leven in als The Lemming, om drie jaar terug definitief de handdoek in de ring te gooien. Bizarre timing, dat er uitgerekend dit jaar op Record Store Day een heruitgave van hun debuut gepland staat. Al zijn die credits achteraf voor visionair Slot/McKee als architect van het buitenissige imago natuurlijk meer dan welkom; vijftig jaar geleden gingen de producers met de eer aan de haal. Misschien gaat Wally de band nog een keer uit zijn as laten herrijzen?
On-Nederlands Goed is een vreselijke term. Misplaatst calvinisme. En daarmee typisch Nederlands. On-Nederlands Goed impliceert dat er normaal gesproken weinig soeps uit Nederland komt en dat de uitzondering die regel bevestigt. Wat een flauwekul. Er komt al decennia fantastische, schitterende, geweldige, toffe muziek uit Nederland. Aandacht voor vergeten parels en nooit ontdekte muzikale schatten. Uit Nederland.
Geweldig. Op die bandnaam was ik dus niet gekomen bij de quiz, maar ik hoop ‘m nu te gaan onthouden. Lekker lullige clip ook weer. Die Jacula koningin hebben ze niet ingehuurd voor de dansmoves schat ik in. Kon Penny niet? Of hoort ze vast bij de band?
Grappig, ik vroeg me dus ook af naar wie ik nou zat te kijken: hun vaste danseres (Rebecca da Costa), Penny of een mysterieuze derde? Ik heb t niet kunnen achterhalen, misschien weten onze vaste lezers raad? Mojo Magazine heeft hier een vaste rubriek voor (Ask Mojo, voorheen Ask Fred Dellar), zoiets zouden wij eigenlijk ook moeten hebben.