Social
  • RSS feed
  • Twitter
  • Facebook
 

Ondergewaardeerde Liedjes


Oren Lavie & Vanessa Paradis – Did You Really Say No

Sommige artiesten brengen het ene naar het andere album uit alsof het vanzelfsprekend is. Het lijkt wel werk, waarbij de artiest steeds ervarener wordt en lastigere klussen tot een goed einde brengt. Maar werkt dat bij muziek ook wel zo? Ik denk het eerlijk gezegd niet. Inspiratie voor goede muziek laat zich lastig sturen. En daarbij: meer kwantiteit levert niet altijd een betere kwaliteit op.

Oren Lavie is een voorbeeld van een artiest die niet heel productief is. Ruim 10 jaar nam hij maar liefst de tijd na zijn geweldige plaat: The Opposite Site Of The Sea, waarop de song Her Morning Elegance staat. Maar ook de tweede plaat: Bedroom Crimes, die hij in 2017 uitbracht, is weer zeer de moeite van het luisteren waard! Voor dit tweede album nam hij een nummer op met Vanessa Paradis (ja, die van Joe Le Taxi). Mijn eerste singeltje ooit dat ik kreeg samen met een oude pickup van een oudere nicht, die op CD’s overging, begin jaren ’90. Ik geef meteen maar eerlijk toe dat ik haar daarna niet meer gevolgd heb. Het vrolijke deuntje: Be My Baby (1992)  kende ik uiteraard, maar dat is zij dus ook en geschreven door Lenny Kravitz met wie ze toen een relatie had. Als je het weet hoor je beide meteen als je het nummer luistert.

Maar goed, terug naar mijn bijdrage. Het baby stemmetje van – de toen 15-jarige – Vanessa is volwassen geworden en gaat perfect samen met de diepe stem van Oren Lavie. Wat een stemgeluid heeft deze man, uniek! Haar stem doet me denken aan Alison Goldfrapp, waar ik graag naar luister. Uiteraard zit Vanessa in de clip, waar het duidelijk gaat over wat gezegd wordt en wat hier door de ander uit opgemaakt wordt. Oren is een meester op de piano. Zijn muziek heeft iets magisch, bombastisch en tragisch – wat wordt versterkt door de klassieke strijkers die hij toevoegt aan zijn muziek. Luister zelf maar wat het heeft opgeleverd. Wat mij betreft een prachtig liedje dat zeer de moeite waard is (net als de rest van het album overigens)!

N. B. Aan het eind hoor ik er ook subtiele verwijzingen in naar James Blake’s – Limit To Your Love in en Stan van Eminem.

 
 

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.