Social
  • RSS feed
  • Twitter
  • Facebook
 

Ondergewaardeerde Liedjes


Arsenal – Estupendo

Komt er goede muziek uit België? hoorde ik laatst iemand oprecht geïnteresseerd vragen. Het eerste dat ik voelde was licht ongemak, want hoewel alles in mij riep Natuurlijk! Wat een onzin! riep een ander deel toch om hulp. Want wat dan? Na een korte pauze en wat bovengemiddeld breingekraak, kwam de opluchting. Genoeg! Clouseau, dEUS, Novastar, Hooverphonic, Adamo, Stromae, Jacques Brel, Technotronic, Vaya Con Dios, Gotye (het blijft een Belg), Lost Frequencies, K’s Choice, Milow en ga nog maar even verder. De eervolle vermelding van vandaag gaat uiteraard naar Eddy Wally. Stukje cult mensen.

Vandaag wil ik het, ondanks deze prachtige lijst, hebben over een wat onbekendere band, namelijk Arsenal. Alhoewel ik eigenlijk moet zeggen, producersduo, want dat zijn ze, aangevuld met allerlei gastartiesten en muzikanten. Ze maken zeer prettige relaxte muziek, die ze zelf omschrijven als ‘een symbiose van Afro en Brasilian vibes, house en wat hiphop en rock. Nu weten we eigenlijk nog niets, maar het klinkt nu al heel gezellig.

Ik moet eerlijk toegeven dat ik ze niet kende. Of dat een schande is? Och, ik weet niet. Zelfs een zelfbenoemde muziekliefhebber heeft blinde vlekken toch? Onlangs maakte ik pas kennis met ze door middel van een random playlist ergens op Spotify. Zo kwam er op een doordeweekse middag achter mijn bureau via mijn Bose koptelefoon een uitermate prettig nummer voorbij waar ik gelijk verliefd op werd. Het nummer? Estupendo. Het klonk waanzinnig, en ik ging er vanuit dat het nieuwe muziek was. Tot mijn schrik las ik later dat het nummer al uit 2008 kwam. Op het moment van luisteren al 9 jaar oud. Wow.

Laat ik zeggen, ik hoop dat ik zo tijdloos oud mag worden. Want jeetje mensen, wat een belachelijk goed nummer is dit nog steeds. Alhoewel de titel meer doet denken aan een Zuid-Amerikaanse zomerhit die maandenlang iedereen steeds verder de strot uit gaat hangen, is het toch echt van een andere klasse. Het is een buitengewoon fijne mix van elektronische muziek, vreemde synthesizer riedeltjes en heerlijke vocals van Scott Masson. Dit alles is ook nog eens erg catchy.

Ik hou vreselijk van dit nummer en draai het erg veel de afgelopen maanden. Wellicht dat ik het gemis de afgelopen 10 jaar goed probeer te maken. Wat een nummer.

 

 
 

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *