Social
  • RSS feed
  • Twitter
  • Facebook
 

Ondergewaardeerde Liedjes


The Black Keys – Weight of Love

Episch. Kent u die uitdrukking? Episch: groots, meeslepend, aangrijpend. Epic rock, meer gelaagde muziek, niet bombastisch, maar vaak wat voller gearrangeerd en met een zekere lyriek, in elk geval niet wat je een-twee-drie van The Black Keys zou verwachten. The Black Keys, het elementaire garage/blues rock-duo uit Ohio. Dan Auerbach en Patrick Carney: zang, gitaar en drums, bij gelegenheid aangevuld met bas en toetsen.

Auerbach en Carney zijn vrienden van jongs af aan. Zij vormden begin deze eeuw The Black Keys nadat beiden waren gestopt met hun opleiding. In plaats van leren voor een graad aan de universiteit werd het de rock ’n roll highschool van het leven. Toeren en spelen. Veel spelen. In kleine clubs en festivals, ondertussen platen makend en gaandeweg een steeds grotere groep fans bedienend. Vervolgens tekenen bij een mayor label en dan, op een gegeven moment, produceert Danger Mouse niet alleen je zevende maar ook je achtste plaat.

Ja, en op dat achtste studioalbum vonden de heren het blijkbaar tijd om wat verder te gaan dan de gebruikelijke, wat rammelende bluesy licks en riffs. Auerbach was gescheiden in aanloop naar de opnames van het album en hoewel dat het ultieme blues ingrediënt is – de verloren liefde, bij voorkeur ervandoor met een andere vent – bracht hem dat juist in een meer melancholieke stemming. Ja, dan is het gewicht van de liefde behoorlijk zwaar, en dat zet ie dus volgens de regels van de epiek episch neer…

Overigens niks mis mee, beste Dan, want met dit van jou afgeschreven leed sluit je aan bij de meeslepende en heroïsche rijen van Deep Purple’s Child in Time, Led Zeppelin’s Stairway to Heaven, Pink Floyd’s Comfortably Numb en Guns n’ Roses’ November Rain. Het is zo’n typische Top Aller Tijden-plaat: uitgesponnen, gedragen en opgebouwd naar een geweldige gitaarsolo. Dé toppers in de eeuwigheidslijsten. Omwille van de daartoe opgestelde keuzelijsten is dat in jouw geval vooralsnog de Snob 2000. En ook daar is niks mis mee. Wat mij betreft houwe zo. Voor  je het weet gaan die gasten van de Top 2000 weer interessant lopen doen, alsof ze het zelf ontdekt hebben!

 

 

 
 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.