Social
  • RSS feed
  • Twitter
  • Facebook
 

Ondergewaardeerde Liedjes


The Battle: Curtis Mayfield

Eind jaren zestig, begin jaren zeventig: het waren de hoogtijdagen van de funk en soul. De muziek die toen werd gemaakt heeft veel artiesten beïnvloed en is vaak nog steeds toonaangevend binnen het genre: eeuwigheidswaarde materiaal pur sang dus!

Waar grootheden als: Marvin Gaye, Bill Withers en James Brown iedereen direct bekend in de oren klinken, nemen wij eens de tijd om stil te staan bij een van die andere helden uit die periode: Mr. Curtis Mayfield (1942-1999), de man met de bijzondere stem.

Curtis Mayfield is – zoals vele artiesten destijds – voortgekomen uit een gospelkoor waar hij van jongs af aan bij zong. Vervolgens maakte hij vanaf 1962 onderdeel uit van de bekende R&B-band The Impressions (onder andere People Get Ready is van zijn hand). In deze band speelde hij tot 1970, toen hij zijn solocarrière startte. Naast schrijven en zingen produceerde hij ook muziek voor bijvoorbeeld Queen of Soul Aretha Franklin.

Zijn songs zijn vaak gesampled door andere artiesten. Stukjes van zijn nummer: Give Me Your Love werden gebruikt door onder meer: Angie Stone, Snoop Dogg, Eminem, Mary J Blidge en Wu-Tang Clan. Hoe dat klinkt? Zo.

Kortom: een invloedrijke man die de wereld veel moois heeft gebracht. Tijd voor een ode.

Keuze Martijn Vet: The Other Side of Town (1970)

Tekst, muziek en stem in een complete balans

Curtis Mayfield leerde ik eind jaren tachtig kennen. De muziek van de man beleefde destijds een revival. Niet alleen omdat de optredens die hij rond die tijd gaf bewezen dat hij nog altijd in topvorm was. Ook bleek een aantal artiesten die destijds populair waren sterk door hem beïnvloed te zijn. Het eerste Curtis Mayfield-nummer dat ik bewust hoorde, was Freddie’s Dead, in de lekker rockende versie van Fishbone.

Ik was meteen fan en wilde alles horen wat er te beluisteren viel, inclusief live-bootlegs. Curtis Mayfield zelf live zien, zat er helaas niet meer in.
Bij een tragisch ongeval raakte hij in 1990 verlamd, doordat tijdens een optreden in Brooklyn een lichtbak op hem terechtkwam. Hierdoor eindigde zijn actieve muzikale loopbaan voortijdig.

Moeilijk kiezen tussen al die geweldige nummers. Iets van het legendarische live-album Curtis/Live! of toch een nummer van de Superfly-soundtrack? Of het spannende Billy Jack van een paar jaar later?

Uiteindelijk is het een nummer geworden dat ik wat later heb leren kennen dan veel van zijn andere werk. Hoe ik ook van zijn opzwepende nummers houd, veel van de ballads van Curtis Mayfield zijn ook echt onweerstaanbaar. Tekst, muziek en stem zijn op The Other Side of Town compleet in balans.

Keuze Martijn Janssen: Curtis Mayfield – (Don’t Worry) If There’s A Hell Below We’re All Going To Go (1970)

Kanye West is een vaste klant

Soul, sociaal commentaar en gospel, het zijn essentiële ingrediënten in veel (van oorsprong) zwarte muziek. En goed gemengd is het een geweldige cocktail om tot je te nemen, vaak onweerstaanbaar voor mij. Daarbij valt vooral de soulmuziek van eind jaren zestig en begin jaren zeventig bij mij erg in de smaak. Dit was de periode van de psychedelische soul. De songs werden uitgestrekter, epischer, het geluid werd voller, funkier, viezer. En naast de burgerrechten gingen de thema’s ook in op andere misstanden in de samenleving. Voorbeelden van de psychedelische soul zijn Papa Was A Rollin’ Stone van The Temptations en Respect Yourself van The Staple Singers.

En bij dat rijtje hoort zeker ook dit nummer van Curtis Mayfield. Het bevat alle elementen van de psychedelische soul die het voor mij zo geweldig maken. Met zijn bijna acht minuten neemt het alle tijd om je mee te zuigen met de groove. Die bas alleen al! En dan de congos. Het nummer zelf gaat over de groeiende spanning en onrust in de (Amerikaanse) steden.

Smoke, the pill and the dope
Educated fools
From uneducated schools
Pimping people is the rule
Polluted water in the pool
And everybody saying don’t worry

Jaren later zou Kanye West dit nummer samplen voor zijn eigen compositie Jesus Walks. Het album waar (Don’t Worry) If There’s A Hell Below We’re All Going To Go op staat, Curtis’ zelfgetitelde solo-debuut, zou zelfs nog meer inspiratie leveren voor Kanye West. Want ook het nummer Move On Up is hergebruikt voor een Kanye West nummer, ditmaal voor Touch The Sky. Maar zo duister als het intro van het origineel kan die rapper met dat kleine ego het niet maken.

Sisters! Niggers! Whities! Jews! Crackers!
Don’t worry, If there’s a hell below, we’re all gonna go!

Keuze Frans Kraaikamp: Super Fly (1972)

De eerste keer dat ik zijn muziek hoorde, begreep ik het niet en wilde het zo snel mogelijk aan de kant schuiven

De eerste keer (een jaar of vier geleden), dat ik Curtis Mayfield hoorde, staat me nog helder voor de geest. Ik begreep het niet en wilde het eigenlijk zo snel mogelijk aan de kant schuiven. Het is hele intense muziek en die stem is ook zeer specifiek. Het leek niet aan mij besteed.

Later kocht ik – tweedehands – de LP There’s No Place Like America Today en werd ik alsnog gegrepen door deze geweldige muzikant en zijn stem!

Super Fly is een soundtrack van de gelijknamige film Super Fly. De film verhaalt over een Afrikaans-Amerikaanse cocaïnehandelaar, die uit de onderwereld van de drughandel probeert te stappen. Hoe goed de film is weet ik eerlijk gezegd niet. De soundtrack is in ieder geval geweldig. Rolling Stone rankte het album Super Fly dan ook op een mooie 72ste plaats in hun top 500 mooiste platen aller tijden!

De percussie van Super Fly is uniek. Het bestaat uit vrij basic drums en een percussie die nadrukkelijker op de voorgrond roffelt. De baslijn is funky en heeft een heerlijke repeterende diepe groove. De blazerssectie voegt af en toe wat krachtige accenten toe. Doordat het accenten zijn blijft het toch subtiel en in balans. De gitaren zijn in dienst van de muziek en zwepen de muziek verder op tot grote hoogte. De stem van Curtis is subtiel, verfijnd en op een toonhoogte waar alleen hij hem goed kan laten klinken.

Dit nummer is een track om te blijven luisteren en die je – ongeacht de stemming waarin je bent – laat bewegen op het ritme van de muziek. In 2013 stond er voor het eerst een nummer (Move On Up) van Curtis in de Top 2000. Nu maar duimen dat Curtis Mayfield weer een mooie notering in de Snob 2000 mag krijgen.

Hij verdient het wat mij betreft ruimschoots!

Keuze Stefan Koopmanschap: Ms. Martha (1996)

Waarom is dit album niet gewoon direct een groot succes geworden?

Ik moet wat toegeven. Ik kende voor deze battle eigenlijk vooral het oudere materiaal van Curtis Mayfield. Ik was dan ook van plan om één van de oudere tracks te kiezen. Maar tijdens het inluisteren voor deze battle kwam ik het album New World Order tegen; het laatste album dat Curtis Mayfield ooit maakte. Hij was in 1990 verlamd geraakt nadat hij bij een festival werd geraakt door vallende verlichting. Met heel veel moeite kwam er daarna nog één album.

Het maken van New World Order was een moeizaam proces. Volgens de verhalen is het regel voor regel opgenomen terwijl Mayfield lag. Hij lag, want dat was de enige manier dat hij genoeg zuurstof in zijn longen kon krijgen om goed te zingen. Eerlijk is eerlijk, lang niet ieder nummer van New World Order is heel goed en er is zo te horen op een aantal tracks ook heel wat productiewerk aan te pas gekomen om het goed te laten klinken. Maar er zijn een paar juweeltjes op dit album die meer mensen moeten horen. Here But I’m Gone is prachtig, Just A Little Bit Of Love is ook erg fijn, de titelsong New World Order is goed, maar zonder twijfel het beste nummer van het album is toch wel Ms. Martha.

Ms. Martha pakt me al meteen door die hele fijne gitaar. Het lekkere R&B-ritme past precies, en dat heerlijke stemgeluid van Curtis Mayfield maakt het helemaal af. Hoe heb ik dit kunnen missen? Waarom is dit album niet gewoon direct een groot succes geworden? Maar misschien is er nog hoop. De huidige soul/R&B-revival (met bijvoorbeeld Charles Bradley) brengt ook veel aandacht met zich mee voor oudere soul en R&B. Afgelopen jaar heb ik meer oude soul en R&B op de grote stations gehoord dan in jaren ervoor. Welk station gaat zich hardmaken voor dit soort prachtige nummers?

En het maakt niet uit wie de stemmen gaat krijgen deze battle. Ik ben sowieso winnaar. Het ontdekken van New World Order is voor mij al een enorme winst.

Nu jij nog.

 
 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.