Ieder jaar wordt de naam Eboman tenminste één keer genoemd en dat is voorafgaand aan de uitreiking van de Popprijs, of de BV Popprijs zoals die eerst heette. Eén van de meest mysterieuze prijzen: een juryprijs voor de artiest die het jaar daarvoor het meest heeft bijgedragen aan de Nederlandse muziek. Ofzo. Uitgereikt op Eurosonic Noorderslag, in januari in Groningen. Soms is het Eurovisie Songfestival maatgevend (Common Linnets of Duncan Lawrence). Soms is het de prijs voor het oeuvre (De Dijk) en soms vanwege een kortstondige hype (Caro Emerald of Kyteman). Soms het aantal streams (Roxy Dekker).
En soms vanwege zijn verdrietige omstandigheden kennelijk aanleiding. Ik ben absoluut geen Suzan & Freek-hater (en ben daarin best een uitzondering in het bloggersgilde). Twee keer heb ik hen live gezien, met mijn op dat moment negenjarige dochter. Het was twee keer een ontzettend leuke avond, ik kan er niets anders van maken. Met hele gewone liedjes over het fietsen in de regen zonder jas, “heb ik tenminste geleefd”. De Popprijs, die in januari 2026 aan hen werd uitgereikt, kan niet los worden gezien van de ziekte van Freek, maar dat zou geen reden kunnen zijn om die prijs uit te reiken, zou je zeggen. S10 of Froukje, of de combinatie, of Sef waren logische keuzes geweest. Maak er maar wat van.
Maar Eboman. Eboman past in het rijtje Arling & Cameron (winnaars 2000) en New Wave (2015). Winnaars die in de voorbeschouwing, voorafgaand aan de uitreiking, ieder jaar weer worden genoemd in het rijtje “Niet alleen bekende artiesten hebben de Popprijs gewonnen, zo was de Popprijs 1996 voor Eboman, de Popprijs 2000 voor Arling & Cameron en de Popprijs 2015 voor New Wave”.
Eboman is het eenmansproject van Jeroen Hofs. Gestart in 1995 en meegelift op de breakbeatrage in de jaren ’90. Tracks, volledig bestaand uit samples en mega opwindend op de dancefloor. Beetje als Chemical Brothers, of nog beter, als Fatboy Slim. De stap van The Rockafeller Skank of Gangster Trippin’ naar Eboman is niet zo vreselijk groot. Het bijzondere aan Eboman was, dat hij zijn breakbeats ook de concertzalen in kreeg. Check de video’s van zijn tracks rond 1996: een totaal ontploffende zaal en op het podium schermen, visuals, een rondspringende gitarist en de tomeloze energie van Hofs. Lees ook de commentaren onder zijn video’s op YouTube: recente opmerkingen met heimwee naar eind jaren negentig en beats van Eboman. Een grote act was geboren en de Popprijs, met een geldbedrag van destijds Fl. 10.000,00, zou het zetje in de rug zijn.
Niet dus. Hofs ging zich meer toeleggen op multimedia, minder op muziek voor de grote massa, die hij ongetwijfeld had kunnen bereiken. Op zijn site is een groot aantal projecten te vinden waar hij zich mee heeft bezig gehouden, waaronder het samplegebruik in filmpjes van Lubach. Wat meer onder de radar dan in 1997 nog leek, maar nog steeds een extreem getalenteerde geluidkunstenaar.
On-Nederlands Goed is een vreselijke term. Misplaatst calvinisme. En daarmee typisch Nederlands. On-Nederlands Goed impliceert dat er normaal gesproken weinig soeps uit Nederland komt en dat de uitzondering die regel bevestigt. Wat een flauwekul. Er komt al decennia fantastische, schitterende, geweldige, toffe muziek uit Nederland. Aandacht voor vergeten parels en nooit ontdekte muzikale schatten. Uit Nederland.
Donuts with Buddah staat regelmatig in mijn lijstjes.