Opmerkelijk: Miguel Diaz, de nieuwe ‘Karate Kid’ in de spin-off Cobra Kai zong in seizoen 3 zonder problemen het nummer I Wanna Rock mee. Diaz was zwaargewond geraakt tijdens een schoolgevecht, waarna Johnny Lawrence (de bad guy in de originele film) hem mee nam naar een concert waar Dee Snider op het podium stond. Diaz was de Make-A-Wish-Kid van de avond en zat lekker vooraan in zijn rolstoel mee te gillen met één van de meest iconische nummers van Twisted Sister. Als oudere jongere vraag ik mijn af of dit wel een geloofwaardig plot is. I Wanna Rock komt uit 1984 en zou dus voornamelijk de puistengeneratie van die tijd moeten aanspreken. Diaz is in de serie een jaar of zeventien, op dat moment is I Wanna Rock dus een kleine 34 jaar oud.
Wellicht zegt dit moment veel over Twisted Sister en zanger/frontman Dee Snider in het bijzonder. Sommige iconische muziek is intergenerationeel en een beetje verantwoordelijke ouder laat zijn kroost op z’n minst kennis maken met de markante hairmetalrockers. Carmen Diaz zou zomaar zo’n ouder geweest kunnen zijn. Bovendien overstijgt Twisted Sister wel vaker generaties. Zoals toen ze Leader of the Pack uitbrachten.
The Leader of the Pack is een typisch voorbeeld van een zogeheten teenage tragedy song. Kalverliefde en doodscenario’s in melodramatische verpakking. Een nummer dat op het lijf was geschreven voor The Shangri-Las. De meidengroep was in de jaren zestig gespecialiseerd in het maken van nummers over liefdesverdriet en allerhande tienerdrama’s. In The Leader of the Pack is het ook weer raak: meisje raakt verliefd op stoere motorbink, papa en mama zijn het daarmee oneens, meisje moet het uitmaken, binkie verongelukt als gevolg van zijn verdriet. Het leverde genoeg tienerkippenvel op om het nummer op de hoogste plek van de Bilboard Hot 100 te krijgen. Dat het meer was dan een puberale bevlieging bleek uit het lijstje van Rolling Stone’s 500 Greatest Songs of All Time uit 2004, 2010 en 2021 waarin het een vaste plek had gevonden.
Het nummer werd zo ongeveer mijn eerste kennismaking met Twisted Sister. Op aanraden van een neef die er verstand van had, kocht ik blind het album Come Out and Play. De eerste luisterbeurt was een wereld van herkenning. Het album begon met een knipoog naar de cultfilm The Warriors (wat tevens de titel van het album verklaarde), gevolgd door een nummer dat ik mijn ouders wel eens had horen draaien: The Leader of the Pack.
Twisted Sister gaf een, eeeh…. ‘twist’ aan dat nummer. Het perspectief werd omgedraaid en The Leader of the Pack was opeens geen lijdend voorwerp meer. En… er ging niemand dood. Althans, niet in de videoclip. Tijdens de eerste luisterbeurt was mij één ding duidelijk: deze gasten nemen zichzelf niet heel erg serieus en vinden het geen enkel punt om een serieus bedoeld nummer te parodiëren. That’s when I fell for… Twisted Sister!