Tijdens de maandelijkse singletjespopquiz kwam een paar jaar geleden een heerlijk symfopoprocknummer voorbij. Wauw, wat een te gek nummer maar we herkenden ‘m niet. Dat gebeurt helaas wel vaker en zo win je dus geen quiz, maar je ontdekt wel af en toe mooie nieuwe parels. Het bleek See You Tonight van Tower, uit Leiden te zijn.
See You Tonight was een hitje uit 1982, met een elfde positie in de Top 40 en het staat op het album Titan. Ter historische duiding: dat album moest dat jaar opboksen tegen een best sterk Nederlands veld met België van Het Goede Doel, Doris D van Doe Maar, Deurdonderen van Normaal, Erop of Eronder van Toontje Lager, Cut van Golden Earring en, eh, Pictures Of Moments van BZN. Of iets meer in de Ondergewaardeerde hoek: Avanti van Powerplay.
Tower heeft wel wat weg van ELO, en vooral Kim Wilde ten tijde van Cambodia. Ik hoor er ook wel wat Earth and Fire in; de zang van Marian Pijnaker doet me ook wel af en toe aan Jerney Kaagman denken, maar dan met wat meer power. Maar de hele plaat Titan vind ik eigenlijk niet zo heel best. Er springt één nummer met kop en schouder bovenuit: See You Tonight dus.
Op dit nummer klopt alles, wat op een paar bijna dezelfde nummers op Titan niet het geval is. Vooral de zang van Marian Pijnaker is indrukwekkend, en hoewel een stevige vibrato niet altijd mijn kopje thee is, werkt het hier wel. Ik mag de hoge tweede stem van gitarist Cor van der Hoogt ook wel. Goede gitarist ook, het vecht lekker met de zang om de voorgrond-aandacht. Maar het is vooral de ene catchy hook en lekkere break na de andere. Telkens die stop voor het refrein, meteen weer vol gas met de zang-uithalen en dan de ooh-ooh koortjes; wat een energie. In de auto zou het pedaal wat te ver ingedrukt worden. Bij mij zorgt het vaak voor een duwtje in de rug, want het staat in mijn hardloopplaylist en heeft precies de ideale 170 BPM. En laat ‘m nu maar voorbij komen in de popquiz.
(inclusief stiekem kusje op 1:20)
On-Nederlands Goed is een vreselijke term. Misplaatst calvinisme. En daarmee typisch Nederlands. On-Nederlands Goed impliceert dat er normaal gesproken weinig soeps uit Nederland komt en dat de uitzondering die regel bevestigt. Wat een flauwekul. Er komt al decennia fantastische, schitterende, geweldige, toffe muziek uit Nederland. Aandacht voor vergeten parels en nooit ontdekte muzikale schatten. Uit Nederland.
Ik kan vooral genieten van het zeer orkestrale titelnummer Titan. Met een zeer belangrijke rol voor het Metropole Orkest en arrangeur Dick Bakker.