Dengue Fever, oftewel knokkelkoorts, een merkwaardige keuze voor een bandnaam. Het gaat hier dan ook om een ongebruikelijke band. De band uit Los Angeles werd begonnen door de broers Ethan en Zac Holtzman vanuit een liefde voor Cambodjaanse pop en rock uit de jaren ’60 en ’70. Het idee was om de nummers van de band live ook in het Khmer te kunnen brengen. Om dit geloofwaardig te kunnen doen werd gezocht naar een Cambodiaanse zangeres. Na audities kwamen ze uit bij Chlom Nimol.
Dengue Fever speelt in eerste instantie vooral covers. Met name van artiesten die onder het Rode Khmer regime verdwenen waren, of wiens muziek verboden was zoals Sinn Sisamouth en Ros Serey Sothea. Muzikaal geven ze er een eigen draai aan waardoor er een psychedelischer sfeer aan de muziek wordt toegevoegd. Naast deze muziek levend houden met hun eigen albums en optredens brengt de band ook een compilatie uit met muziek van de oorspronkelijke artiesten, Electric Cambodia.
Na een eerste album met covers worden er daarna vaker eigen nummers geschreven. Ook wordt er af en toe afgeweken van het Khmer met Engelstalige nummers zoals Tiger Phone Card op het album Venus On Earth. Ook dit is overigens weer een bewerking van een origineel Cambodiaans nummer.
Tip My Canoe is een van mijn favoriete nummers van de band, afkomstig van het tweede album Escape From Dragon House. Het origineel is Touk Oun Om Chlong Touk Bong Om Kat van Sinn Sisamuth en Ros Serey Sothea. Het schijnt dat Tip My Canoe de Engelse vertaling is van de oorspronkelijke titel en ik moet het maar geloven, het Khmer ben ik zelf niet machtig.
Ik heb gekozen voor een live uitvoering van het nummer omdat de band zo het beste tot hun recht komt. Zo zag ik ze ooit op het podium van Ekko en daar was het toch erg krap met de band in volle bezetting. Helaas spelen ze de laatste jaren eigenlijk alleen nog in eigen land, maar mochten ze weer eens de oversteek maken kan ik het van harte aanbevelen om ze live te gaan zien!
Afbeelding: Wikimedia