Het mag je misschien verbazen, maar in de bijna vijftien (!) jaar van Ondergewaardeerde Liedjes is dit de eerste keer dat er over Palomine wordt geblogd. In zekere zin is het dan treffend dat het een soort afscheid betreft. Het liedje Palomine zelf gaat namelijk ook over vrienden en kennissen die te vroeg heengegaan zijn.
De band schreef het nummer tijdens hun eerste bezoek aan New York, want voordat er maar een plaat uit was – of zelfs een (internationaal) contract getekend – werden ze al uitgenodigd voor een showcase in New York. Terwijl ze daar zaten hoorden ze dat de persoon die hun eerste optreden had aangekondigd was overleden aan een overdosis drugs. En hoewel ze niet veel van hem wisten, maakte zijn gemis indruk. Hij was toch een van hen, een ‘pal of mine’.
Zo werd het liedje later een van de sleutelnummers van Bettie’s gelijknamige debuut. De rustige opbouw naar een uitbundig gitaar-einde, de melancholieke tekst en zeker ook Carol van Dijk’s prachtige stem maakte het een uitstekend visitekaartje voor hun indie-rock. Hier was een liedje dat zich prima staande hield tussen de hoogtepunten van een Buffalo Tom, Pavement, Sonic Youth of Belly. Een indie-anthem, zogezegd. En dus deed het helemaal niks in de hitlijsten.
Ik kwam het singletje tegen ergens in de jaren negentig. Zoveel had ik nog niet gehoord van de band en wat ik wel had gehoord kon mij niet allemaal bekoren. Maar Palomine raakte een snaar. De precieze betekenis of oorsprong had ik geen idee van, maar de tekst kwam flink binnen bij deze (toen) onzekere jongen. Over mensen die er niet meer zijn, maar die je graag nog beter had willen leren kennen. En hoe ze altijd in gedachten zullen blijven. Dit betekende iets!
Dit is trouwens niet de eerste keer dat we afscheid nemen van Palomine in de Snob 2000. Ook in 2016 was dit het geval. In die periode werd je al uitgezwaaid uit de Snob 2000 als je werd opgenomen in de keuzelijst van de Top 2000, die toen nog een stuk beperkter was. Dit lot trof dus ook Palomine. Maar in tegenstelling tot andere uitzwaaiers brak het niet door naar de Top 2000 zelf. Na een paar jaar in de keuzenlijst te hebben gestaan werd het ook daaruit gehaald. Dit onrecht konden we niet aanzien en met liefde werd het weer opgenomen in de keuzelijst voor de Snob 2000. En de liefde voor Palomine was er nog steeds, want het lied kwam weer hoog terug in de lijst. Sterker, waar het in de eerste periode tot 2016 een goede middenmoter was, werd het een topper bij terugkeer.
Nu heeft het lied dus de eerste positie in de Snob 2000 bereikt. En dat betekent dat het volgend jaar niet meer verkiesbaar is voor de lijst. Gaat het nu wel lukken om de Top 2000 te bereiken? Het lied staat op hun keuzelijst, dus hopelijk gaan voldoende muziekliefhebbers het toevoegen op hun stemlijst. Een ding blijft zeker, wij bij Ondergewaardeerde Liedjes zullen altijd vrienden blijven van Palomine.