Rootsmuziek komt er bekaaid vanaf in de Top én de Snob 2000. Vooral de vrouwen ontbreken. Grote namen uit heden en verleden, zoals Lucinda Williams, Bonnie Raitt, Linda Ronstadt, Miranda Lambert, Indigo Girls, Alison Krauss, Mary Gauthier, Loretta Lynn: waar zijn ze? Emmylou Harris staat één keer in de Snob 2000, maar heeft daarvoor de hulp nodig van Bob Dylan. Toch weer die mannen.

Ook Waxahatchee, een van de grote namen uit de Americana van de laatste jaren, ontbreekt. Achter die naam gaat Katie Crutchfield schuil. Ze begon in de rockband P.S. Eliot. Daarna ging ze zelf demo’s opnemen voor haar soloproject, vernoemd naar een riviertje in Alabama. Met elk nieuw album verschoof de muziek meer en meer richting de alternatieve country. Rockte ze nog op Out In The Storm uit 2017, op haar meest recente album Tigers Blood klinkt Crutchfield als een volgroeid countryzangeres die afrekent met haar demonen. Meer precies: haar drankverslaving.

Het liedje Right Back To It, een duet met MJ Lenderman (weer die mannen), behaalde zo’n beetje de hoogste eer die je als artiest kunt krijgen: een vermelding in de lijst met favoriete liedjes van 2024 van Barack Obama. Dat heeft de voormalige Amerikaanse president goed gehoord. Right Back To It is een fantastisch liedje. Het klinkt achteloos, alsof het al jaren rondzweefde en Crutchfield het op het juiste moment uit de lucht heeft geplukt. Een mix van country en alternatieve rock: met banjo én elektrische gitaar. Crutchfield zingt met Lenderman over het terugvinden van een oude liefde en vergelijkt dat met een liedje dat ze niet meer uit haar hoofd krijgt:

But you just settle in, like a song with no end
If I can keep up, we’ll get right back to it

De videoclip heeft een Nederlandse knipoog. Crutchfield werd geïnspireerd door de videoclip die The Lemonheads opnamen voor Mrs. Robinson in de Groningse grachten. De zangeres verruilde de relatieve hectiek van Groningen voor het lome leven van de bayou van Caddo Lake, op de grens van Texas en Louisiana. Het past perfect bij de relaxte sfeer van het liedje.

We missen wat in de Top én de Snob 2000 als liedjes zoals Right Back To It de lijst niet halen. Als het goed genoeg is voor een voormalig president van de VS, is het ook goed genoeg voor de volgende editie van de Snob 2000.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.