Ik verbaas me vaak over Jacob Collier. Waarom is deze man inmiddels niet (veel) beroemder? Maar de verbazing heeft vooral te maken met zijn muzikaliteit. Het lijkt wel alsof hij alle instrumenten kan bespelen en alle genres aan kan.
Hij is bekend geworden via social media, maar inmiddels vooral beroemd om zijn concerten, waarin hij het publiek inzet als koor om zijn eigen liedjes te ondersteunen. Begin vorig jaar ging deze video behoorlijk viral, waarin hij Chris Martin aftroefde met zijn eigen Fix You. Collier had eigenlijk een verbeterde versie van het liedje gemaakt. Je ziet hoe Chris zich nietig voelt naast Jacob: deze akkoorden zaten toch helemaal niet in het liedje?
Het werkte wel.
Niet verbazingwekkend: op zijn albums pakt hij vaak nogal groots uit. Jacob Collier wil graag laten horen wat hij kan. En precies dat zorgt ervoor dat ik zijn albums niet zo graag opzet. Te veel machtsvertoon.
Hoe anders was dat bij The Light For Days, het album dat hij uitbracht in 2025. We horen hier Collier veelal op gitaar, met hele kleine, lieflijke liedjes. En eigenlijk zijn ze allemaal raak (behalve dan zijn cover van Norwegian Wood). Eén liedje steekt wat mij betreft boven de rest uit: Something Heavy, de afsluiter van het album.
Something Heavy klinkt een beetje als een Coldplay-liedje, het heeft zelfs wel iets van Fix You. Maar dan toch echt anders, want op zijn Jacob Colliers. Volgens deze Reddit-discussie is het liedje een dialoog tussen Jacob en zijn vader. Het gaat over de boosheid die de zanger ervaarde over het feit dat zijn vader hem had verlaten en hoe hij die heeft leren loslaten. Als je goed luistert, hoor je hem sommige regels ook in een veel lager register zingen dan we van hem gewend zijn. Laat die boosheid los, zegt zijn vader: it’s time to let it go, now.
Tranentrekkend mooi.
Afbeelding: Wikimedia