Ondergewaardeerde Liedjes


De Ondergewaardeerde 30 met Saskia van Oerle

De ‘Ondergewaardeerde 30’ is onze non-hitlijst en wordt samengesteld door muzikanten. Liedjes die in hun oren nog steeds ondergewaardeerd zijn.
Elke twee weken is er een nieuwe bijdrage.

Logo_ndrgwrdrd30

Elke keer hopen we op dat de laatste bijdrage nog beter is dan de vorige. Elke keer hopen we wederom op het persoonlijke verhaal dat terug grijpt op de jeugdherinneringen van de gastauteur. Man, deze keer is het de overtreffende trap. Niet dat we anders verwacht hadden, want haar eigen liedjes zijn eveneens een terugblik op haar leven en emoties, op haar teleurstellingen en blijdschap.

Haar album leverde geen hits, alhoewel Calling Out nog wel airplay kreeg. Het behoort wel tot de (soul)klassiekers van Nederlandse bodem. Ondergewaardeerd in de overtreffende trap.

Het meest Ondergewaardeerde liedje aller tijden volgens Saskia van Oerle (Van Orly): Neil Young – Old Man (1972)

Soms val ik ten prooi aan weemoed, het ingetogen zoontje van de angst voor verlies. Weemoed is de angst om te verliezen ontstegen. Er is immers reeds verloren. Het is de angst om dat wat verloren is, nooit meer terug te vinden. Waar doodsangst als grootvader van alle angsten paniek brengt, doet weemoed dat niet. Ze geeft berusting in de bitterzoete pijn van het hart, als was het de koets waarmee elke herinnering van waarde zich laat vervoeren. De onvermijdelijke prijs voor het omkijken. Maar ook voor het vooruitkijken….

Voor dit moment verlies ik mijn hier en mijn nu aan de geur van de rieten kokosmat op mijn paarse tienerkamer. Hormonen, de gitaar-solo in Whola Lotta Love en de smaak van Samson-sjek beheersen er mijn leven.  Ik ben vijftien en vooral de voor mij zeer opwindende muziek van Neil Young zal mijn leven kleuren tot in het kleinste facet, gedurende al mijn dagen, al mijn liefdes, en al het lange leven dat nog moet beginnen.

Old man, look at my life,
twenty-four and there’s so much more.

Als dat zo is voor een oude man van vierentwintig, geldt dat zéker voor een meisje van vijftien. So Much More morft zich in een psychedelische mandala van ontelbare beelden die ik niet kan duiden. In plaats van herinneringen, ervaar ik inneringen. Inneringen aan wat nog moet gaan komen.

In zijn klaaglijke manier van zingen en de typische Neil Young-arrangementen klinkt ook door hoe het verval, onontkoombaar en genadeloos besloten ligt in dat wat zal gebeuren maar gedragen op de golvende gitaarsound glijd ik moeiteloos mee naar daar waar parallelle universa samenvloeien. Daar waar liefde en dood, schoonheid en verval hetzelfde zijn, daar waar elke existentiële nood verdampt.

Neil heeft mij spiritueel ontmaagd. Hij opende de poort naar het bewustzijn dat de dood een illusie is en dat niets mijn kern ooit zal kunnen beschadigen. Neil gaf me waar hij zelf om vroeg

Give me things that don’t get lost,
like a coin that won’t get tossed.

En is de boodschap DE DOOD IS NIETS OM BANG VOOR TE ZIJN! ER GAAT NIETS VERLOREN, NOOIT niet het enige waar we bewust of onbewust, constant naar op zoek zijn? Dank voor dit Goddelijke geschenk, Neil.

Het mag duidelijk zijn dat ik dus levenslang níet meer en van níemand wil horen, dat Neil ‘wel heel erg goed was maar niet echt kon zingen’. Eerst even je ziel laten uitspuiten.

Mano Negra mag verwijderd worden.

1966 The Left Banke – Walk Away Renée
1969 Fairport Convention – Who Knows Where The Time Goes
1969 James Brown – Mother Popcorn
1969 The Aerovons – World Of You
1971 Fields – A Friend Of Mine
1972 Esther Phillips – From A Whisper To A Scream
1972 Neil Young – Old Man
1974 Maria Bethânia – A Felicidade
1976 Jerry Jeff Walker – Won’t You Give Me One More Chance
1976 Rory Gallagher – Edged In Blue
1977 Sonic’s Rendezvous Band – Slow Down (Take a Look)
1978 Ton van der Meer – Ik Ben Gebeten Door De Poolvos
1983 John Spencer – Johnny Vergeet me Niet
1984 Let’s Active – Waters Part
1985 Waterboys – Medicine Bow
1989 Bonnie Raitt – Too Soon To Tell
1989 Tin Machine – Under The God
1993 Morphine – Thursday
1993 Wu Tang Clan – Wu-Tang Clan Ain’t Nuthing Ta F’ Wit
1999 New Radicals – Someday We’ll Know
1999 Tommy Castro – Lucky In Love
2003 Yo La Tengo – Today Is The Day
2003 The Gathering – You Learn About it
2004 Iron & Wine – The Trapeze Swinger
2006 Cuban Heels – Work Me Baby
2008 Elbow – Weather To Fly
2011 Sarah Siskind – Yellow And Blue
2012 Sukilove – Somehow Someday
2013 Sir Yes Sir – Smiling
2014 Opeth – Cusp Of Eternity

De huidige Ondergewaardeerde 30 is samengesteld uit bijdragen van Arthur Akkermans, Guido BelcantoBertolf, Ad Bouman, Peter van Capelle, Klaas Jan Dijkstra, Bob Fosko, Bart GeeversAnneke van Giersbergen, Annelotte de GraafSpecs Hildebrand, Peter KoelewijnAnne-Maarten van HeuvelenJiggy Djé, Michael de Jong, Frans Kraaikamp, Anouk Paus, Dave von RavenRichard Rombouts, Julian Sas, Rebecca Sier, Henk Temming, Hans Vandenburg, Guus Willemse en Jonas Winterland.

 
 

2 Comments

  1. Old Man

    Sinds wanneer is Old Man een ondergewaardeerde song?
    Volgens mij is het één van de bekendste Neil Young songs.
    Het is ook heel erg gewaardeerd, volgens mij is de single (met op de flipside “Needle”) nog een behoorlijke hit geweest. Werd vaak op de radio gedraaid in de nadagen van de pirate stations.
    Het is nog nooit van Neil’s live repertoire af geweest, hij speelt het nog regelmatig (vorig jaar in Parijs en Old-Chella en nog heel wat keren). Bob Dylan heeft het een tijdje op zijn live repertoire gehad. Er zijn ontelbare covers van (onder anderen door de jazzvogels van Bent Mehldau en, naar ik meen Nathalie Cole).

    In elk geval op een lijst Ondergewaardeerde Liedjes volslagen misplaatst.

    • Richard Rombouts

      Wellicht, maar het is de keuze van de muzikant. In haar visie is het gevoelsmatig nog steeds ondergewaardeerd. Old Man is in Nederland geen hit geweest en in de V.S. was #31 de hoogste positie (9 weken in de Billboard Hot 100).

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *